K. ŁAPCZYŃSKT. ZASIĄGI ROŚLIN. 



23 



Zastawny blisko Dniestru (Kehman), Tapałę na Podolu (SchmaL), ujście Kody- 

 my do Bohu niedaleko Bohopola (Schmal.) i ujście rzeki Konki do Dniepru, gdyż 

 od tego miejsca zaczynając spotykał ją Andrzejowski na niżu aż do morza Czar- 

 nego (E. b. Ciąg 2 Wilno 1830 str. 37 sub. Sp. marginata). 



408. Spergularya solna. Spergularia salina Presl. Arenaria rubra 

 (3 marina L. Ar. marina Kth. Lepigonum medium Wahlb. Lep. salinum 

 Fr. Sp. heterosperma Guss. Kośnie na wybrzeżach mórz europejskich i -egip- 

 skich oraz w głębi lądów na miejscach zasolonych: w Europie, w Syberyi i w Tur- 

 kiestanie. Na przestrzeni mapą objętej nad Bałtykiem niezbyt częsta, a w głębi 

 lądu tak jak w całej Europie rzadka. Na mapie 24 linią b otoczyłem brzeg 

 Bałtyku i w dali od morza znane stanowiska, a mianowicie: Toruń z Ciechocin- 

 kiem, Łęczyca, Solec z Buskiem i ze Stopnicą, wieś Sydzina między Tyńcem 

 i Skawiną, Babka, źródło Solec w Białobrzegach w okolicy Krosna, Kołpiec ze 

 Stebnikiem pod Drohobyżem, Delatyn, Złotniki z "Wiśnio wczykiem, Sawrań, mia- 

 steczko Krzywe Jezioro, nabrzeże rzeki Konki wpadającej do Dniepru, Czehryn, 

 Piaski, Karłówka, Łubny wraz z 4-ma stanowiskami i nareszcie Nieźyn. 



409. Spergularya czerwona. Spergularia rubra Presl. Arenaria ru- 

 bra a campestris L. Lepigonum rubrum Wahlb. Kośnie w całej Europie 

 z wyjątkiem arktycznej, w Afryce, w zachodniej i północnej Azyi, w Ameryce 

 północnej i w Australii. W tablicy schematycznej znaczę całą przestrzeń mapą 

 objętą, jako należącą do zasiągu, chociaż być może, że należałoby z zasiągu wy- 

 kluczyć: Podole południowe, Humańszczyznę, porzecze Ingułu i Ingulca. Me zro- 

 biłem tego, bo profesor Schmalhausen pisze: wszędzie pospolita, a Andrzejowski 

 spotykał tę roślinę nad Dnieprem, od Ekaterynosławia do morza (K. b. Ciąg 2, 

 str. 37). Na przestrzeni mapą objętej zdaje się, że na północy pospolitsza, niż 

 na południu. Na podgórza szląskie wchodzi tylko do wysokości 530 m (Fiek), na 

 Tatry do 860 m (Kotula), na góry Pokucia, ale tylko po stronie Węgier do 

 1365 m nad poziom morza (Zap.). 



Fiek na Szląsku odróżnia: 



var. glabrata Kabath. 



410. Spergularya zbożowa. Spergularia segetalis Fenzl. Arenaria seg. 

 Lamck. Lepigonum segetale Koch. Koślina zachodnio-europejska, której 

 wschodni kres zasiągu wchodzi na naszę mapę do Brandeburgii, Łużyc (M 22 m) 

 i na Szląsk do Dalkowa (Dalkau) w powiecie głogowskim (Fiek). Nad Wołgą 

 w Sarepcie wzmiankowana przez Beckera (Nyman. Suppl.). 



c) Plodzieńcowate, 



411. Ptodzieniec czterolistny. Polycarpon tetraphylum L. Koślina za- 

 chodniej i południowej Europy oraz zachodniej Azyi i północnej Afryki; w środ- 

 kowej Europie na bardzo oddalonych od siebie stanowiskach, niekiedy przypadko- 

 wych tylko. Ptodzieniec był notowany w Badeńskiem, raz w Czechach, parę razy 

 w środkowych Niemczech. Na przestrzeni mapą objętej na Szląsku przeszło od 

 100 lat znany (Fiek). Obecnie trafia się lubo rzadko w powiatach: głogowskim, 



