28 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



Schmal.), do guberni charkowskiej i tambowskiej. Po za tak wykreślonym zasią- 

 giem rośnie zapewne oddzielnie w południowej Norwegii (Nyman. Suppl.) w po- 

 łudniowej Finlandyi (Ledeb. Nyman.) i guberni kazańskiej (Schmal.) a na południu 

 wzmiankuje go Boissier w północnej Afryce. Na części zasiągu mapą objętej 

 gatunek rzadki, nierosnący zupełnie w pobliżu gór. Najwięcej znanych stanowisk 

 na Szląsku. 



417. Nawodnik naprzeciwSistny. Elatine Hydropiper L. E. Schkuhriana 

 Hayne. Granica północna zasiągu z Irlandyi przechodzi do Anglii, Skandynawii 

 do kraju nad Onegą, do Wiatki i Kazania. Granica zachodnia dosięga Atlantyku 

 (w Breście). Granica południowa prowadzi z Francyi do Niemiec, Szwaj caryi, 

 Lombardyi, na półwysep bałkański, skąd dostaje się do Siedmiogrodu, Węgier 

 i na przestrzeń mapą objętą (M 23 i) w Przemyskiem (Kotula). Stamtąd nie- 

 wiadomą drogą idzie do Kampinoskiej puszczy pod Warszawą (Eost.) i znowu 

 niewiadomo którędy na Litwę (Jundz.) i nad Dniepr. Nad tą rzeką rośnie w Mo 

 hilewskiem (Czoł.), w Osterskiem we wsi Nikolskiej (Montresor), w Kijowie 

 (Schmal.) i między Kijowem i Kaniowem (Bog.). Stąd posuwa się granica do 

 guberni połtawskiej w okolice Kobylak (Schmal.), do guberni charkowskiej, astra- 

 chańskiej i w stepy zauralskie. Granica wschodnia w pobliżu Uralu. Na części 

 zasiągu mapą objętej roślina bardzo rzadka. Dość powiedzieć, że w Galicyi 2 

 znane stanowiska, w Królestwie Polskiem 1, w Prusach i na Szląsku mało co 

 lepiej. Na Litwie w Inflantach i w Kurlandyi stanowiska niewskazane, choć 

 gatunek wpisany do Flor, jako rzadki. Mam nadzieję, że się znajdzie na Polesiu 

 i znalazca linią i wyprostuje. 



— Nawocinik łopatkowy. Elatine spathulata Górski, zamieszcza Nyman 

 między synonimami E. Hydropiper L., ale Ledebour (FI. Bos. II 421) zapisuje 

 jako oddzielny gatunek z synonimami E. Hydropiper Jundziłł (non L.) i E. 

 serp llifolia Gilibert. Jeżeli prawda jest po stronie Ledeboura, nie Nymana, 

 to linia i na mapie 23 jest granicą niejednego, ale dwu gatunków: E. Hydro- 

 piper L. i E. spathulata Górski. 



418. Zawodnik sześciopręcikowy. Elatine hexandra DC. Granica półno- 

 cna zasiągu z Wielkiej Bytanii przechodzi do południowej Norwegii, Szwecyi, 

 Danii i Niemiec. Z Brandeburgii przechodzi do Łużyc i na Szląsk (M 26 b) do 

 powiatu jeleniogórskiego (Hirschberg), niemodlińskiego (Falkenberg\ rybnickiego 

 i mysłowickiego. Tu przechodzi za Przemszę do Niwki, Modrzejowa i Jęzoru 

 (Berdau, Knapp, Behman, Bostaf.), skąd dostaje się do Węgier i Siedmiogrodu. 

 Granica południowa z Hiszpanii przez Włochy i Kroacyą dostaje się także do 

 Siedmiogrodu. Niewszyscy autorowie uznają ten gatunek za odrębny od następnego. 



419. Zawodnik trzypręcikowy. Elatine triandra Schk. Granica północna 

 zasiągu z Holandyi przechodzi do Niemiec, Brandeburgii, do Łużyc, na Szląsk 

 (M 25 b) do powiatu zgorzeleckiego (Gorlitz), jeleniogórskiego, rychbaskiego (Bei- 

 chenbach), niemodlińskiego, glewickiego, mysłowickiego i rybnickiego, skąd prze- 

 rzuca się do Węgier i Siedmiogrodu. Poza tak wykreśloną granicą dalej na 

 północy otoczyłem osobno linią b rozrzucone stanowiska Prus Królewskich: Osowa 

 góra (Espenkrug) w powiecie wejherowskim (Neustadt), Gdańsk, Tuchola (Tuchel), 

 Toruń, Prabuty (Biesenburg) w powiecie suskim (Bosenberg). Granica zachodnia 



