K. ŁAPCZYŃSKT. ZASIĄGI ROŚLIN, 



33 



gdzie wzmiankowany (Akinfiew). Z wyjątkiem podgórzy i pobliża granicy zasiągu 

 tak inflanckiej^ jak i poberesko-ukraińskiej , roślina często się spotykająca, a nawet 

 w wielu miejscowościach pospolita. Na góry wchodzi niewysoko: na Szląsku do 

 340 m (Fiek); na Babiej Górze i w Tatrach nie rośnie; na Karpaty nad górnym 

 Sanem i Strwiążem posuwa się do 750 m (Kotula), w górach Pokucia po stronie 

 wschodniej do 630 m, a obok w górach Marmaroskich w zlewie Cisy do 845 m 

 nad poziom morza (Zap.). 



? Malva Bis mały a Ehrh. wykazana przez Bogowicza na polach upraw- 

 nych nad Zbruczem kolo Satanowa. Profesor Schmalhausen po opisaniu M. 

 silyestris zanotował (Flora p. 107): ,,M. Bismalva u Bogów." Nie wiem, czy 

 to trzeba rozumieć, że profesor uznaje oznaczenie Bogowicza za błędne? czy też, 

 że M. Bismalva Ehrh. uważa za synonim M. sil vestris? 



440. Ślaz niepoczesny . M a 1 v a n e g 1 e c t a Wal Ir. , M. r o t u n d i f o 1 i a Auctornm 

 (non L.) ') M. vulgaris Fr. Granica północna zasiągu, przeciąwszy Skandy- 

 nawią, przechodzi do Petersburga, Jarosławia i na Ural. Granica zachodnia nad 

 Atlantykiem; południowa nad morzem Sródziemnem, potem wchodzi do Syryi, na 

 Liban; dalej na szczyty synajskie, do Persyi i Afganistanu (Boissier). Granica 

 wschodnia na Uralu, przy morzu Kaspijskiem i w Azy i środkowej. Cala prze- 

 strzeń mapą objęta. do zasiągu należy. Boślina częsta z wyjątkiem gór. 



Fiek na Szląsku odróżnia: 



var. [3 brachyp etala. 

 Tu także zapisuję M. Mobile vi en sis Down ar. 



440 x 441 . M a 1 v a n e g 1 e c t a X V o t u n d i f o 1 i a, M. a d u 1 1 e r i n a Wallr. , M. 

 hybrida Cel. Na Szląsku znajdowana na kilkunastu stanowiskach (Fiek), w Kró- 

 lestwie Polskiem także (Bostaf.). 



441. Ślaz okrągłoliściowy. Malwa rotundifolia L., M. borealis Wolim. M. 

 parviflora Huds. (nonL.). Zasiąg podobny do poprzedniego (n. 440), ale dalej 

 ku północy posunięty: do guberni wołogodzkiej i wiackiej. Zato na południu nie 

 tak daleko się rozciąga jak poprzedni, bo tylko do krajów zakaukaskich. Na 

 wschodzie dochodzi do Irtyszu i stepów kirgiskich. Bośnie na całej przestrzeni 

 mapą objętej, ale częstszy na północy, niż na południu. Na góry niewysoko się 

 posuwa, równie jak poprzedni gatunek. Na góry Pokucia po stronie galicyjskiej 

 625 m nad poziom morza (Zap. sub. M. p u sili a Wither). 



? Ślaz okółkowy. Malva verticillata Turez. wykazana u Ledeboura jako 

 synonim Malvae pulchellae Bernh. z Syberyi nadbajkalskiej. Bogowicz zapi- 

 sał tę roślinę we wsi Wiuniszczach powiatu perejasławskiego, ale postawił znak (?). 

 Profesor Schmalhausen poprawia we Florze, że to była M. crispa. U Ascher- 



0 Zachodzi niezgodność we Florach co do Malva rotundifolia L. (non Auct.). Wielu 

 autorów Flor zamieszcza ten gatunek między synonimami M. neglcctae Wallr. i M. yulgaris 

 Fr.; inni np. Berdau, Fiek, Gareke, Klingę, Koch, Rostafiński, Schlechtendal z Langethalom itd. 

 uważają M. rotundifolia h. za oddzielny gatunek od M. neglecta i yulgaris, ale za jeden 

 ż M. borealis Walim, Poszedłem za wyliczonymi autorami. 



Pam. Fizyogr. Tom Xli. Pzial III. — 



