76 



DZ[AŁ III. BOTANIKA. 



„Poświęcający się ze szczególnym zapałem zbieraniu roślin krajowych, Ma- 

 gister Filozofii i Członek Towarz. Król. Warszaw. Przyjaciół Nauk, pan Jastrzę- 

 bowski, od siedmiu lat napróżno tej rośliny w krajowych lasach szukał. Udział 

 w tern poszukiwaniu miał i pan Jakób Waga, nauczyciel szkół publicznych, który 

 swoje ekskursye do kilku województw rozciągnął. Co za radość dla tych młodych 

 botaników wynikła, gdy pierwszy z nich w miesiącu lipcu r. b., zapuściwszy się 

 w głąb województwa augustowskiego, w okolicach miasta Sejn, upragnioną od tylu 

 lat lineę znalazł. Jednakże żywe jej indywidua, do tutejszego ogrodu botani- 

 cznego nadesłane, mimo największą troskliwość Dyrektora, krótko istniejąc, już 

 zupełnie znikły. Osobliwszą jest rzeczą, źe prawie w tymże czasie pan Jakób 

 Waga znalazł tę samą roślinę w lesie sosnowym, do wsi Grabowa *) w Woje- 

 wództwie Augustowskiem należącym, a to w takiej obfitości, że przestrzeń lasu 

 kilka morgów zajmującą gęsto okrywa. Zdziwił się on nad tą jej obfitością, tern 

 bardziej, że znając ten las oddawna i corocznie przeszłych lat w nim herboryzu- 

 jąc, linei nie postrzegł. Pan J. Waga czyni z tego powodu domysł, źe linea 

 w miesiącach wiosennych i letnich jest mocno do ziemi przytulona i we mchu, 

 w którym się czołga, ukryta: później zaś, to jest, gdy zaczyna kwitnąć, podnosi 

 swoje gałązki z kwiatami, lubo wszyscy autorowie zgadzają się na to, źe kwitnie 

 w czerwcu. **) Kluk, Krocker i inni Flor autorowie, nic nie wspominają o jej 

 jagodach. Pan J. Waga cały jeden dzień poświęcił na szukanie indywiduum 

 z owocem, lecz postrzegł tylko, źe po opadnięciu korony zostaje się guzik owo- 

 cowy wielkości makowego ziarnka i ten nie dojrzewa. Trudno tu czynić wniosek, 

 źe owoce tej rośliny w naszym klimacie nie dojrzewają, gdy linea jest rośliną pół- 

 nocną, jak samo jej gatunkowe nazwisko oznajmia. Kiedy jednak dostrzeżoną 

 została w T tak wielkiej obfitości i w miejscu, które pan Waga ma sposobność co- 

 rocznie odwiedzać, spodziewać się należy, że ciekawych postrzeźeń nad jej owoco- 

 waniem, jako też i nad sposobami utrzymywania jej w ogrodzie w przyzwoitym 

 czasie udzielić nam nie zaniedba". Tym się kończy artykulik poclcyfrowany A. W. 



Widocznie, zeszyty miesięczne Pamiętnika Warszawskiego wypuszczano z dru- 

 karni .dopiero w następnym miesiącu, skoro pismo codzienne „Powszechny dzien- 

 nik Krajowy" w „Części nieurzędowej " dnia 12 listopada 1829 roku zawiadamia 

 o wyjściu zeszytu październikowego Pamiętnika. Wyliczone są wszystkie artykuły, 

 więc i artykulik Antoniego Wagi. 



W zeszycie listopadowym Pamiętnika Jastrzębowski zamieścił obszerniejszy 

 artykuł „Rośliny ciekawsze znalezione w Królestwie Polskiem", widocznie nieczy- 

 tając jeszcze artykuliku A. Wagi o linei. Przyszły wielbiony przez swoich uczniów 

 profesor szkoły agronomicznej w Marymoncie, wyliczając rośliny przez siebie zna- 

 lezione, tak pisze (str. 191 Tom IV) o Linnaea borealis: 



„Drobną tę, lecz z nazwiska swego głośną krzewinę poznałem pierwszy raz 

 na początku lipca r. b. w okolicach Sejn. Do przypadkowego jej odkrycia nastrę- 



*) Własność Wagów. Miejsce urodzenia Antoniego i Jakóba. Ł, 

 **) Stąd wynika, że zapewne w tym miesiącu kwitnąć zaczyna. W sierpniu pan Waga 

 jeszcze prawie wszystkie indywidua w pełnem kwitnieniu zastał. Przypisek A. Wagi. 



