78 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



„Rozumiano w Sejnach z początku, iż roślina, nowo w ich okolicy postrze- 

 źona, cechuje się ozdobnym kwiatem, lub piękną, postacią; lecz jakież musiało być 

 zadziwienie, gdy w wysławionej roślinie znaleźli drobną tylko i niepozorną krze- 

 winę. O ileż piękna myśl Gronowiusza w nazwaniu drobnej rośliny nazwiskiem 

 męża, co z ubogiego wyszedłszy stanu, swoję wielkość samemu był winien sobie". 

 Dotąd słowa bezimiennego X. 



Jako odpowiedź na tę odezwę znajduje się w zeszycie za grudzień 1829 roku 

 Pamiętnika Warszawskiego Umiejętności Czystych i Stosowanych, artykuł Jakóba 

 Wagi pod tytułem: ,, Uwagi, tyczące się znalezienia rośliny Linnaea bor ealis". *) 

 Oto co pisze (Tom IV str. 293) przyszły autor pożytecznego dzieła „Flora 

 polonica": 



„Czując niesłuszność zarzutów ze strony nierozmyślnej i osobistość na celu 

 mającej krytyki, na jaką wystawił się brat mój, Antoni Waga, przez doniesienie 



0 roślinie Linnaea bor ealis w zeszycie październikowym Pamiętnika Warsz. 

 Umiejęt. Czyst. i Stos. (od str. 72) umieszczone, poczytuję za obowiązek rozsze- 



* rzyć lub wytłumaczyć z mojej strony te rzeczonego doniesienia szczegóły, o któ- 

 rych rzetelności z krzywdą dla nauki, dla poważnego pisma i dla brata mojego 

 publicznie wątpiono. 



,, Niedługo po założeniu uniwersytetu w Warszawie, gdy gust do umiejętno- 

 ści przyrodzonych (jak się mój brat tłumaczy) żywszy wziął popęd, kilku nas, wie- 

 kiem, usposobieniem i zapałem do botaniki równych sobie młodzieńców, kończąc 

 jeszcze podówczas zawód szkolny, postanowiliśmy rośliny okolic Warszawy najsta- 

 ranniej zbierać i najdokładniej rozpoznawać. Przez ciągłe związki między nami, 

 pojedyńczo coraz inne okolice Warszawy zwiedzającymi, doszliśmy naostatek 

 z pracą naszą do tego, że nam się zdawało, żeśmy całą florę warszawską poznali. 

 Postąpiliśmy przeto do poznawania tymże sposobem roślin odleglejszych od okolic 

 stolicy Polski, w czem nam służył początkowo za główną wskazówkę dykcyonarz 

 Kluka, którego używając, dwojaką odnosiliśmy w naszych przedsięwzięciach ko- 

 rzyść, bośmy z pomocą jego i rośliny poznawali i odkrycia tak zasłużonego bo- 

 tanika sprawdzali. Od zebrania znacznej ilości roślin krajowych postąpiliśmy i do 

 cudzoziemskich, lubo zawsze byliśmy pewni, że zbliżenie nawet takiego zbioru do 

 zupełności było nad możność naszą. Starannością o uzupełnienie zielnika z kra- 

 jowych i cudzoziemskich roślin złożonego przeszedł nas pan Michał Pągowski, 

 mój szkolny i uniwersytecki kolega, którego szczególnemu poświęceniu się botanice 



1 niezmordowanym trudom w zbieraniu i nabywaniu roślin, wiele pierwotnych z tej 

 nauki wiadomości winienem, bo w tern niejako stowarzyszeniu naszem do zebrania 

 i rozpoznania roślin utworzonem, gorliwość jednego członka była bodźcem dla 

 drugich. Mocno usiłowania nasze wspierał liczny zielnik znanego z niektórych 

 prac naukowych ś. p. Ciechańskiego, jakkolwiek zbierany po większej części za 

 granicą, z wyborowych jednak egzemplarzy i dokładnie podeterminowanych roślin 



*) Zarzuty, z których nadesłany Redakcyi artykuł niniejszy usprawiedliwia Pana A. W. 

 poczynione mu były w Powszechnym Dzienniku Krajowym. Przypiseh Wydawcy (to jest Pa- 

 włowicza). 



