K. ŁAPCZYŃSKI. Z POWIATU TROCKIEGO DO SZCZAWNICY. 



91 



najdalsze na południu równinowe stanowisko, gdzie była dostrzeżona. Na dalszem 

 południu rośnie tylko na wysokich górach. 



Narew, chociaż ją droga żelazna przebywa w odległości od jej źródeł mało co 

 większej nad 100 km, wygląda jednak, jak duża rzeka. Mały spadek i niewielka 

 głębokość wpływają na powiększenie szerokości. W przeciwieństwie Niemnowi pod 

 Grodnem, Narew rozmyła szeroką nadbrzeżną dolinę. Sądy, wypowiadane o okolicy 

 z pędzącego pociągu, mogą być mylne, ale zdawało mi się, że człowiek zbyt jest dla 

 Narwi pobłażliwy, pozwalając jej gospodarować, na własną rękę, w całej nad- 

 brzeżnej dolinie. Przez wdzięczność pozwala mu trochę łąk kosić, ale wielkie 

 przestrzenie rzeka zuźytkowywa wyłącznie na własną zabawę, coraz inaczej przy- 

 mierzając, gdzieby to naj dogodniej było główne koryto poprowadzić. Powstają 

 stąd rozmaite łachy, oparzeliska, zalewy, mielizny, bagna i jeziora. Narew stroi 

 je obszernemi zaroślami, trzciną, sitowiem i róźnorodnem kwieciem wodnem, wcale 

 nieźle naśladując obrazy Chełmońskiego. 



Tuż za Narwią stacya Łapy, skąd niedługo ma się wysunąć gałąź kolei 

 nad narwiańska. 



Z Łap do Małkini, czyli od Narwi do Bugu km 66. W pośrodku dwie stacye. 

 Szepietowa, położona o 28 m wyżej od Łap i Czyżew, o 34 m wyżej od Małkini. 

 A że Czyżew niżej od Szepietowej o 12 m, więc stacya Małkinia niżej od Łap 

 o 18 m. 



Między Łapami i Szepietową jadę okolicą lesistą, czyli wyrażając się ściślej, 

 zakrzaczoną, bo lasy wycięte. Mijam rzekę Jabłoń, lewy dopływ Narwi. Blizko 

 za Jabłonią przebywam wododział Narwi i Bugu. 



Koło Olkienik i Oran z prawej strony drogi w znacznej odległości widziałem 

 dziś nizinę Mereczanki; za Grodnem także na prawo nizinę Łosośny; teraz za Sze- 

 pietową znów zdała na prawo ukazuje mi się dolina rzeki Broku i będzie mi towa- 

 rzyszyła aż do Małkini. 



Pędzę do Czyźewa, a im bliżej tego miasta, tern równiej, tern mniejsze prze- 

 strzenie tak zwanych lasów i tem piękniejsze zboże na obszernych polach. Chociaż 

 głównym powodem pięknych urodzajów jest dobra ziemia, ale staranne gospodar- 

 stwo niemało się także do tego przyczynia. 



Między Rudziszkami i Warszawą najwięcej porządnie uprawionych pól wi- 

 działem w okolicy Czyźewa, tak mi się przynajmniej wydało przez szyby pędzącego 

 wagonu. Miasto Czyżew leży niedaleko od stacyi tejże nazwy, z prawej strony 

 drogi żelaznej. Tuż za miastem rzeka Brok. Ale między Czyźewem i Małkinią 

 oddala się coraz więcej od kolei. Ostatecznie Brok, powiększony prawym dopływem, 

 Broczkiem, wpada do Bugu o 6 km poniżej Małkini, a o parę km powyżej osady 

 Brok, położonej wśród obszernych lasów rządowych. W tej osadzie, po zamknięciu 

 szkoły agronomicznej w Marymoncie, było ostatnie pole działalności profesora 

 Wojciecha Jastrzębowskiego w gałęzi leśnictwa. 



W Małkini z drogi żelaznej, prowadzącej clo Warszawy, wysuwa się nalewo 

 gałąź do Siedlec. Rozdwojenie spełnia się na prawym brzegu Bugu, więc dla 

 dostania się na brzeg lewy stoją na rzece niezbyt daleko od siebie dwa mosty. Bug 

 pod Małkinią ma daleko spokojniejsze oblicze, niż Narew pod Łapami. Bieg 



