98 DZIAŁ lir. BOTANIKA. 



jeszcze więcej jemioły, niż było za czasów Jastrzębowskiego. Topole najwięcej 

 obciążone nieproszonymi gośćmi gorzej wyglądają od innych. A że na Podolu 

 widziałem także topolę (Pam. Fiz. V, dział III, str. 25), przeciążoną jemiołą, o cho- 

 robliwym wyglądzie i o przedwcześnie pożółkłych rzadkich liściach, więc nie trafiają 

 do mego przekonania najświeższe poglądy niemieckie, że jemioła nie jest pasorzytem, 

 ale że zawiązuje bardzo korzystną spółkę dla stron obu z drzewem, na którem 

 osiada i że wspólnicy świadczą sobie wzajemne usługi. 



Widać cała okolica dla jemioły odpowiednia, bo w Lisowicach, odległych 

 o kilka km od stacyi w Koluszkach, także rośnie jemioła na topolach, wysadzonych 

 koło - pałacowego parku. Oprócz parku, mają Lisowice za stawem, przez który 

 2)rzepływa rzeka Mroga, piękny lasek spacerowy dla warszawskich letników. 

 Rośnie on na dość stromej pochyłości, spadającej do stawu, z nakłonem ku 

 północy. 



Jesienią lasek aż się czerwieni od gron bzu koralowego (Sambucus race- 

 mosa L.). Kiedyś zasadzony rozrodził się obecnie obficie w całym lasku, znaj- 

 dując warunki, do karpackich nieco zbliżone, bo chłód i wilgoć od stawu. 



Zapewne zasiewano w okolicy Koluszek żarnowiec miotłowy (Sarothamnus 

 sco par i us Koch), bo się porozłaził i trafia się na brzegach młodych lasów po nad 

 Mrogą. 



Tamże wśród roślin uprawianych spotyka się saradellę i dosyć łubinu, prze- 

 znaczonego na paszę dla owiec, albo na zaoranie, jako nawóz pod oziminy. 



Z Koluszek do następnej stacyi drogi żelaznej w Rokicinach tylko 9 km. 

 Mniej więcej na połowie tej przestrzeni przejeżdżam wododział Mrogi i Wolborki, 

 czyli Bzury i Pilicy. 



Od Rokicin do Bab 16 km, a stamtąd do Piotrkowa 14 km. Te 30 km, 

 oddzielające Rokiciny od trybunalskiego grodu, pociąg przebiegł krajem polistym, 

 prawie równym, minąwszy trzy nieco większe zbiorniki wody, a mianowicie: Wol- 

 borkę w pobliżu Będkowa, jakąś rzeczułkę za Babami i Skawę, niedojeżdźając 

 kilka km do Piotrkowa. 



Piotrków, gród stary, często wspominany w historyi polskiej, leży na płaszczy- 

 źnie, zasobnej w łąki i przejeżdżającemu koleją wcale nieźle się przedstawia. Pod 

 względem florystycznym strona to kraju niebardzo skrzętnie badana, wiadomo 

 jednak, że tędy przechodzi granica rozmieszczenia zawilca dzwonkowatego (Ane- 

 mone Pulsatilla L.) i że rośnie tu inny, także rzadki, zawilec wiosenny (Ane- 

 mone vernalis L.). 



Do następnej stacyi Rozprzy, o 12 km odległej, pociąg biegnie pozornie 

 równiną, a w rzeczywistości spuszcza się 18 m. W Rozprzy na lewo kolei łąki po 

 nad dopływami Luciąży. 



Z Rozprzy do Gorzkowic, odległych o 10 km, znowu pociąg biegnie pozornie 

 równiną, a jednak podnosi się w górę 16 m. 



Z Gorzkowic do Kamińska 11 km. Pociąg w dalszym ciągu biegnie pod górę, 

 bo Kamińsk wyżej od Gorzkowic także 16 m. Zsl Gorzkowicami po raz pierwszy 

 w ciągu podróży wjechałem na pokłady jurajskie, nienakryte grubą warstwą dilu- 



