K. ŁAPCZYŃSKI. Z POWIATU TROCKIEGO DO SZCZAWNICY. 99 



vium. Minąłem wzgórek, na który nikt uwagi nie zwraca, a jednak to ważna granica 

 hydrograficzna: wododział Wisły i Odry, czyli bezpośrednio Luciąźy, wpadającej do 

 Pilicy i dopływów Widawki, wpadającej do Warty. 



iv. 



Żarnowiec miotłowy. Rudniki. Częstochowa. Zawiercie. O wolbrom- 

 . skiej wysoczyznie i o Ojcowie. Łazy najwyżej położona stacya drogi 

 warszawsko-wiedeńskiej. Ząbkowice. Granica. Trzebinia. Krzeszowice. 

 Kraków. Zielnik Jundziłła i Andrzej owski ego. Hodowla roślin tatrzań- 

 skich. Kasztany zwyczajne. Wyjazd. Puszcza niepołomicka. Tarnów. 

 Droga leluchowska. Nowy i Stary Sącz. 



Z Kamińska do Częstochowy mam do przebycia 52 km. Na taką odległość 

 dosięgała godna naśladowania działalność fłorystyczna Ferdynanda Karo, bo we 

 Florze okolic Częstochowy (Pam. Fiz. Tom I) zapisuje w Kamińsku niektóre 

 rośliny kwiatowe, między niemi juz dwa razy w poprzednim rozdziale wspomniany 

 żarnotoiec miotloicy (Sarothamnus scoparius Koch). 



Widziałem także, przed laty, kilka krzaków tej rośliny o jakie 10 km od 

 miasteczka Kamińska ku zachodowi, przy drodze do Łękawy. Juz to przyznać 

 trzeba, że ten krzew, z łatwością dziczejący, wcale już u nas nie jest taką rzadkością, 

 za jaką przed pół wiekiem uchodził. Jakób Waga we Florze (Tom II, str. 241) 

 taki zamieścił przypisek: 



„W Tomie II Piasta na str. 74 autor na domysł mylną podaje wiadomość, 

 jakoby żarnowiec miotłowy obficie w naszych lasach wyrastał; roślina bowiem 

 ta do najrzadszych u nas należy i dotąd jedynie między Czerskiem a Górą znaj- 

 dowana". 0 



Za Kamińskiem pędzę po diluvium przez trzy stacye. Mniej więcej na połowie 

 drogi do pierwszej stacyi w Radomsku zahuczał pod pociągiem most na Widawie: 

 chwilę lokomotywa odpoczęła na stacyi i popędziła dalej, spuszczając się nieco ku 

 dołowi. Znowu huczy most pod pociągiem, ale tym razem cokolwiek dłużej, bo 

 przejeżdżamy przez główną wodną arteryą wielkopolską — przez Wartę. Łąk dużo, 

 ale dla jadącego koleją okolica szybko się zmienia. Pędzę to polem, to lasem nieco 

 pod górę, mijam Widzów i na chwilę pociąg staje w Kłomnicach. 



Zostało 22 km do Częstochowy. Między Kłomnicami i ostatnią stacyą przed 

 Częstochową w Rudnikach otaczający świat odmieniać się zaczyna. Wjechałem 

 znowu na pokłady jurajskie, pola rozkołysały się w obszerne pagórki, a na burtach 

 kolejowych kwitną rośliny, niewidziane przez całą drogę. Są to przeważnie amatorki 

 wapna, a że go nie brak, świadczą Rudniki, do których dojeżdżam. Piece wapienne 

 wyrzucają obłoki dymów, stacya zapchana wapniarkami, wszystko dokoła ubielone. 



