K. ŁAPCZYIŚSKI. Z POWIATU TROCKIEGO DO SZCZAWNICY. 127 



Schmidt.) i przełącznik lekarski (V er oni ca officinalis L.); ten ostatni obficie 

 w lasach wysoko położonych. 



Nietak często się spotyka również do flory Mazowsza należące: bodziszka 

 .śmierdzącego (Geranium Robertianum L.), źankla (Sanicula europaea L.). 

 zenoę kłosoiuą (Phyteuma spicatum L.) i przytulią leśną (Galium silve- 

 stre Poll.). 



Następujące rośliny przypominają lasy ojcowskie: rutewka orlikowała (T ha- 

 li ctr um aąuilegifolium L.), barwnica wonna (A sp er u la odorata L.), przy- 

 tulią wiosenna (Galium vernum Scop.), kozłek górski (Yaleriana tripteris 

 L.), niezapominajka darnioica (Myosotis caespitosa Schultz), dwie czartawy 

 (Circaea luteciana L., C. alpina L.), turzyca leśna (Car ex silvatica 

 Huds.) i t. d. 



Ale świerząbek kosmaty (Chaerophyllum hi]'sutum L.), oman szlachława 

 (In ula Conyza DC.) ? starzec gajowy (Senecio nemorensis L.), przenęt pur- 

 purowy (Prenanthes purpurea L.) i ostromlecz migdałolistny (Euphorbia 

 amygdaloides L.), chociaż także spotykają się w lasach ojcowskich, jednak 

 w T Karpatach nierównie częściej. 



Nierzadki w lasach szczawnickich przełącznik pokrzywolistny (Y er o ni ca 

 urticifolia Jacq.) i nieczęsto się spotykające Bellidiastrum Mi che 11 i Cass. 

 nie rosną w r dolinie ojcowskiej. 



AY lasach bukowych, wzniesionych około 900 m nad poziom Bałtyku, spoty- 

 kałem nieraz poziewnik różnobarwny w odmianie konopiowdtej (Galeopsis ver- 

 sicolor cannabinum Rth. (sp.), złobik koralowy (C orali o r rhiza inna ta 

 R. Br.) i ożynę gruczołowatą (Eubus glandulosus Belłard.), ale tę ostatnią 

 spotykałem także w lasach iglastych. 



Wyka płotowa (Yicia sepium L.) posuwa się w lasach karpackich do 

 szczytów gór. Wyki zaroślowej (Y i ciii durne tor urn L.) nie udało mi się 

 spotkać. 



"W lasach bukowych, przy Szczawnickiej Skałce, na spadkach północnych 

 grzbietu Karpat położonych, a należących do Obidzy i Gabonia widziałem wielkie 

 przestrzenie, zarośnięte gęsto niecierpkiem (Impatiens Noli tangere L.), co 

 mi przypomniało kępę między jeziorami Nawą i Nigiestem w Wysokim Dworze, 

 gdzie gęsto podszywa znaczną przestrzeń cienistych olszowych i leszczynowych za- 

 rośli, niedopuszczając innych gatunków zielnych do towarzystwa. (Pam. Fizyogr. 

 Tom YIII, III, str. 10). 



Kwiaty u niecierpka ze szczytu Karpat są tak drobne, jak u Impatiens 

 parviflora DC, ale zwisłe. 



Na wysokości 1,100 m nad poziom morza między Szczawnicką Skałką i Ka- 

 dziową, zjawiają się wśród wielkich świerkowych lasów pastwiska, pod względem 

 roślinności do tatrzańskich hal nieco podobne, nazywane i tutaj przez górali 

 halami. 



Spotyka się na nich, między innemi roślinami, brzanką cdpejską (Phleum 

 alpinum L.) i gromadnie kuklik górski, czyli banadek, jak go nazywają tatrzań- 

 scy juhasi (Geum montanum L,)» 



