218 



DZIAŁ III. ZOOLOGIA. 



Zrobiłem raz spostrzeżenie na jabłonce schnącej. Niemogąc się domyślić 

 przyczyny, dla której schła, wykopałem ją, aby przesadzić na lepszy grunt. Przy 

 tej czynności spostrzegłem pędraki, których było 17 sztuk, a jabłonka dość duża, 

 może 15-to letnia. Zaraz domyśliłem się przyczyny, widząc ponadgryzane korze- 

 nie i po obraniu ich z pędraków doprowadziłem drzewo do normalnego stanu. 



Oprócz chrabąszcza, niezmiernie są szkodliwe Anisopliae (nałanek), gdyż 

 w niezmiernych chmarach się pojawiają i jako doskonałe owady (A. fruticola), 

 w życie i (A. austriaca) w pszenicy objadają kwiaty i zawiązki ziarn. A. fru- 

 ticola pojawia się w niektórych latach tak licznie, że może przepołowić ilość 

 sprzętu. W okolicach Warszawy, po prawej stronie Wisły, jest prawdziwą plagą. 

 Wnoszę jednak, że się tego rolnicy wcale nie domyślają, a nieurodzaj przypisują 

 innym przyczynom. Na lewym brzegu Wisły nigdy jej nie spotykałem. 



W nierównie większych masach ukazuje się w gub. podolskiej Anisoplia 

 austriaca na pszenicy. 



Inne Anisopliae, jak: A. crucifera, bromicola, lata, nie mogą być 

 tak szkodliwe, gdyż nie rozmnażają się tak licznie. 



Szkodliwość anisoplii zależy także od czasu, kiedy się pojawi i od stopnia 

 wzrostu zboża. Ciepłota ma tu wielkie znaczenie. Słota i chłodne powietrze nie 

 pozwalają się anisopliom zbyt rozmnożyć. 



Inne gatunki melolontidów lęgną się w lasach i zaroślach i nie są tak szko- 

 dliwe, uszkadzając tylko rośliny nieuprawne, a pokazując się po Sw. Janie, zbo- 

 żom i drzewom owocowym niewiele już szkodzić mogą, ale za to, jako gąsienice, 

 niszczą dużo roślin łąkowych i leśnych. 



Cetoniae (kwietnice). W g. podolskiej, obok 6 naszych gat. z tego rzędu, 

 pojawia się też Ce ton i a affinis, do C. speciosissima bardzo podobna. Musi być 

 ona przylotną ze sfer, bardziej ku południowi posuniętych. Twierdzenie to popie- 

 ram własnem spostrzeżeniem, albowiem znajdowałem dość okazów (C. affinis) 

 w San-Remo w styczniu. Zawsze pod kamieniami we mchu zagrzebane, pomimo 

 bardzo ciepłych dni, — f-22° E. Były to okazy już zupełnie wykształcone i twarde, 

 a zatem takie, które odbywały sen zimowy. Skoro więc C. affinis kryje się pod- 

 czas zimy w tak ciepłej strefie, napewno nie przetrwałaby zimy w g. podolskiej. 



Liczną jest w g. podolskiej Cetonia viridis i Oxythyrea stictica. 



Wszystkie cetoniae są szkodliwe, ale tylko, jako owady doskonałe, są żar- 

 łoczne, niszczą i plugawią liście drzew owocowych oraz kwiaty ogrodowe. Lubią 

 też bardzo wszystkie baldaszkowate rośliny. Gąsienice ich żyją w próchnie drze- 

 wnem, lub w gniazdach mrówek. 



Co się tyczy buprestidów, są to niewinne stworzenia, żyjące i mnożące się 

 w suchych drzewach, lub na roślinach zielnych. W gub. podolskiej pokazują się 

 liczniej, niż u nas. 



Wszystkie nasze gatunki Ancylocheira: A. flavomaculata, rustica, octo- 

 guttata, splendida (wielka rzadkość), oprócz tego: oemeodera, taeniata 

 (południowy owad), Dicerca alni, ber olinensis, acuminata, Poecilonota 

 rutilans, variolosa, decipiens, Capnodis tenebrionis, tenebricosa (po- 

 łudniowy), Spenoptera lapidaria, Perotis lugubris. Oprócz tego Anthaxia 



