L. F. HILDT. CHRZĄSZCZE PODOLSKIE. 219 



caudens, cyanicornis i 20 gatunków z rodzaju Agfilus i wszystkie inne, 

 u nas żyjące. 



W zbiorze pana Makowieckiego mieści się Anthaxia nitidula, varietas 

 signaticóllis i bardzo ładny okaz Eurythyrea austriaca, która u nas do 

 bardzo wielkicli rzadkości należy, a której połów w okolicy Tarchomina tak zaj- 

 mująco opisał profesor Antoni Waga w jednym ze swoich artykułów entomolo- 

 gicznych. 



Elateridae. Sprężykom przypisują, że są szkodliwe: sam wszakże tego 

 nie zauważyłem, znajdując zawsze ich gąsienice i rozwinięte chrząszcze głównie 

 w próchnie drzewnem, lub pod korą wyschniętych drzew. W zbiorze pana Mako- 

 wieckiego jest kilka gatunków. Z tych dwa: Cardiophorus thoracicus i Co- 

 rymbites castaneus, owady, należące u nas do rzadkości. 



Malacodermy. Z tych Telephorus (omomiłka), której cztery gatunki 

 w zbiorze pana Makowieckiego się znajdują, są owadami bardzo pożytecznemi. 

 Obdarzone silnemi szczękami, niszczą mnóstwo much i pluskiew roślinnych. 



Cle r ida e. Trichodes apiarius (zbiór pana Makowieckiego), szkodliwy 

 dla ułów, wyjada bowiem gąsienice pszczół. Nie zdaje się jednak być tak szko- 

 dliwym, jak mól ulowy, zresztą żyje na ostach i uwija się za wszystkiemi owa- 

 dami z rzędu Hymenoptera. 



W guberni podolskiej, oprócz naszych gatunków, znajdują się: Trychodes 

 alvearius, favarius, Corynetes rufipes. Ostatni zdarza się i u nas, ale bar- 

 dzo jest rzadki. Żyje w odpadkach zwierzęcych przy fabrykach kleju, lub w ko- 

 ściach zwierząt padły ch. 



Anobidae (kołatki). Bardzo szkodliwe, ale tylko wtedy, gdy się dostaną 

 do mieszkań. Wtedy są niebezpieczne dla mebli, szczególniej olszowych, jak Ano- 

 bium pertinax. Drugi gatunek A. paniceum toczy zbiory owadów i grzyby 

 suszone oraz zeschnięty chleb. W zbiorze pana Makowieckiego są dwa rzadkie 

 z tej grupy: A. rufipes i Tripopitys Carpini. 



Tenebrionidae. Gubernia podolska obfituje w liczne gatunki tych owa- 

 dów i im bardziej posuwać się ku południowi, tern więcej spostrzegać się daje no- 

 wych gatunków. Oprócz tych, które w zbiorze pana Makowieckiego się znajdują, 

 wymienić mi wypada Prosodes cylindrica, Upis ceramboides, także znaj- 

 dujący się nad Niemnem, w Skandynawii, a nawet w północnej Syberyi; u nas go 

 wcale niema. Tenty ria nomas, Pimelia subglobosa i dużo odmian Opa- 

 trum. Wszystkie te owady są nieszkodliwe, żyją pod zbutwiałym gnojem w opu- 

 szczonych oborach, lub pod zeschłemi liśćmi roślin zielnych, gdzie się kryją przed 

 Światłem dziennem. 



Wszystkie wydają ostry sok, pozostawiający na ciele brunatno-różowe plamy. 

 Zapach tego soku przypomina charakterystyczną woń kreozotu. Ten sam zapach 

 posiadają wszystkie bez wyjątku chrząszcze, należące do innych rzędów, które 

 żyją w grzybach drzewnych. 



Z rodzaju Tenebrio żyją w guberni podolskiej: Tenebrio transwersa- 

 lis, obscurus, opacus i molitor. Liszka tego ostatniego żyje w mące wil- 

 gotnej. 



