222 



DZIAŁ III. ZOOLOGIA. 



ctata zastępuje; bardzo jest do naszej podobna i różni się tylko od ąuadripun- 

 ctata większemi plamami czarnemi na drugiej połowie skrzydeł (pokryw). Gy- 

 nandrophtalma affinis, Cheilotoma bucephala, Crypthocephalus y il- 

 losulus, bis-, tri- punetatus, Timarcha Łomnicki, Entomoscelis Ado- 

 nidis (bardzo liczna), Cassida atrata. vittata, baemispherica. Jakkolwiek 

 nie są to owady wyłącznie podolskie, to jednakże w innycli krajach Europy są 

 niezmiernie rzadkie, a w gub. podolskiej częściej się z niemi spotkać można. 



Przeważna ilość gatunków z rodziny złotek jest bardzo szkodliwa. Dużo 

 gatunków niszczy liście drzewne -i rośliny zielne. Gąsienice ich są podobne do 

 samic świetlika (Lampyris). Odznaczają się zapachem, przypominającym cykoryą 

 paloną, który zdała już zawiadamia nas o ich obecności. Szkodzą drzewom w ten 

 sposób, że wyjadają miękkie części liści, pozostawiając same żyłki. Do tych na- 

 leżą wszystkie galleruki, zwłaszcza Galleruca calmariensis, Syneta Betu- 

 lae, Agelastica alni, Lina populi, aenea. Inne znów, jak: Lema, Crioce- 

 ris, napadają rośliny liliowate. Lema duodecimpunctata i As par agi ogry- 

 zają zieleń szparagów ogrodowych. 



Bardzo szkodzą rzepakowi i kapuście pchły ziemne, jak: Haltica olera- 

 cea, mercurialis, Psylliodes chrysocephala. Cassidy (tarczy ki) są szkodliwe 

 dla roślin groszkowych. 



Zresztą złotki są niewinne stworzenia, jak naprzykład D o naci a e należą do 

 nieszkodliwych, gdyż mnożą się, lęgną i wykształcają jedynie na roślinach wo- 

 dnych, jak: Typha, Nuphar luteus, Sagitaria, Lenina, Menyantes trifo- 

 liata, Sparganium, Nymphaea alba lub trzcina Arundo donax. Od tej 

 ostatniej rośliny pochodzi nazwa rodzajowa Donacia. Gatunki mają nazwy od 

 poprzednio wymienionych roślin, na których Donaciae się lęgną. 



Obfitość owadów w g. podolskiej, z powodu sprzyjającego tam klimatu i dosko- 

 nałej gleby, a tern samem bujnej roślinności, wielkiej przestrzeni, dębowemi la- 

 sami zarosłej, o ładnym starodrzewie — jest zadziwiająca. Co tu nazwać można 

 rządkiem, tam jest bardzo pospolite. Owady występują w bardzo licznych okazach. 

 Zbieracz ma tam daleko więcej sposobności do znajdowania ładnych owadów, niż 

 w okolicach piaszczystych, lub lichym, sosnowym lasem porośniętych. 



W literaturze naszej brak jest całkiem dokładnych dzieł o owadach, a fauny 

 podolskiej dotychczas nikt nie opracował specyalnie. Nie wątpię, że pracowitemu 

 badaczowi mogłoby się udać znaleźć niejeden nowy, nieznany dotychczas gatunek. 



Faunę gub. podolskiej eksploatował i opisał dość pobieżnie Hochhut w ję- 

 zyku niemieckim. Z naszych badaczów zna ją doskonale profesor Jełski. S. p. 

 Jan Wańkowicz, który często robił wycieczki entomologiczne w okolice powiatu 

 Winnickiego, pozostawił w zbiorze swoim, który się znajduje we Frascati, bardzo 

 obfity materyał w licznych i ciekawych okazach z gub. podolskiej, mogący dosko- 

 nale posłużyć do opisu obszerniejszego. Znał ją też kapitan Maszel i miał w zbio- 

 rze swoim dużo przez siebie zebranych owadów koło Kijowa. Zbiór, po nim po- 

 zostały, przeszedł w skład innych kolekcyj. 



Katalog "Włodzim. hr. Dzieduszyckiego i notaty oraz opisy M. Nowickiego ' 

 są też dobrem źródłem do zapoznania się z fauną podolską. 



