DZIAŁ Iii GIEOLOGIJA, 



15 



Wapień falisty znajduje się na całej przestrzeni gdzie wapień muszlowy na 

 mapie został oznaczony, odsłaniając się wszędzie gdzie młodsze odeń warstwy 

 dolomitu rudonośnego i współczesnych mu ogniw wapiennych zostały zmyte, bądź 

 też działaniem erozyi na tyle wyżłobione, że spągowe warstwy wapienia faliste- 

 go na jaw wyjśd mogły. Odkrywki tego poziomu nader są liczne, wymienimy 

 tylko większe: 



Całe pasmo skaliste między Alwerniją, Płaza, Pogorzycami i Bolęcinem mają- 

 ce słaby upad ku północy. Dopiero między Bolęcinem a Nieporazem ukazują 

 się na nim utwory jurajskie, a w ich spągu młodsze ogniwa wapienia muszlowego. 



Grupa wzgórz przy Llibiążu. W północnej jej częs'ci występują młodsze 

 ogniwa. 



Przy Chełmku, na lewym brzegu Przemszy, sterczy wzgórze zwane Skałą. 

 U stóp jego na południowej stronie ukazuje się dolomit rothu (w spągu) a pod nim 

 zielonkawe lub siwe gliny formacyi pstrego piaskowca. 



W paśmie skalistem pomiędzy Chrzanowem a Szczakową wszędzie dolną (za- 

 chodnią) stronę wzgórz tworzy wapień falisty. 



W drugiem, północnem skrzydle Szląsko-Krakowskiej synklinali, pomiędzy 

 Szczakową i Trzebinią, widzimy wszędzie wapień falisty na północnem zboczu pas- 

 ma, przykryty od południa przez młodsze dolomity i warstwy jurajskie, w spągu 

 zaś, pstry piaskowiec. 



W szerokiem paśmie wapienia pomiędzy Trzebinią, Filipo wicami i Olkuszem, 

 wapień falisty odsłania się tylko na brzegu wewnętrznym (Z i Pd.) pod rudonoś- 

 nym dolomitem, szereg odsłonięć w strefie pstrego piaskowca przechodzi od Czerny 

 i Miękini przez Nową Górę, Psary, Myślachowice, Płoki, Czyżówkę i Olkusz. 



Najwyższy szczyt góry koło Będzina, zwanej górą S-tej Doroty przy Grodźcu, 

 na której szczytach formacyja węglowa dosięga najwyższego w tej okolicy pozio- 

 mu hypsometrycznego, tworzy przy kaplicy gąbczasty dolomit, należący do naj- 

 niższych warstw wapienia falistego. Bezpośrednio pod nim leży wapień rothu, 



W okolicy Siewierza tworzy wapień falisty płaską wyżynę pomiędzy Przeczy- 

 cami, Brzękowicami, Mierzęcicami, Zawadą, Myszkowicami, Niezdarą, Siemonią 

 i górą Siewierską. Pojedyńcza wysepka tegoż wznosi się z pasm iłów kajprowych 

 przy Żelisławicach. 



W okolicach Bytomia widzimy go w Chorzowie, Łagiewnikach, Bóbrku, 

 Biskupicach, Michałowicach, etc. 



W okolicy Tarnowca, pomiędzy Tarnowcem i Nakłem, oraz przy Piekarach. 



Dalej koło Miasteczka (Georgenberg), Tożka. Langendorf, Radunia, Błot- 

 nicy, Warmuntowic. 



Wreszcie w wielu miejscach południowej części pasma wapiennego pomiędzy 

 Wielkiemi-Strzelcami (Gross-Strehlitz) a Kropiwnicą (Krappitz). 



Skamieliny cechujące to piętro są bardzo obfite, ważniejsze z nich są: B h i- 

 zocorallium Jenense, Encrinus liliaeformis, Betzia tri- 

 gonella, Terebratula yulgaris, Ostrea difformis, Pecten 

 discites, LimaBeyrichii, L. striata, Gervillia socialis, 

 Mytiłusvetustus, Myophoria yulgaris, Myophoria ele- 

 gans,Natica Gaillardoti, Ceratodus serratus, Hybodus 



