J. SIĘMIRADZKI I E. DUNIKOWSKI. SZKIC GIEOLOGICZNY. 



27 



Trigonia clayellata, Asta r te cf. robusta Lyc. Unicardium 

 g i b b o s u m Morr. et Lyc. Pholadomya ambigua Sow. P h o 1 a d o- 

 m y a media Ag. Pholadomya concatenata Ag. P 1 e u r o m y a r e- 

 c u r V a Phill. Pleuromya Agassizi d'Orb., Grresslya abducta 

 Seeb. Ehynchonella ąiiadriplicata Ziet. Hemithyris spinosa 

 Davids. T bracia Eimensis Brauns., Terebratiila emarginata Sow. 



Na wschód od przestrzeni zalegania siwych glin Parkinsoniowych ciągną się 

 w stropie tychże, wzdłuż całej linii wyżej wymienionych odsłonięć ciemne iły piasz- 

 czyste z bułami piaszczystego sferosyderytu, pasem milowej szerokości, sięgającym 

 pomiędzy Kromołowem i Ogrodzieńcem do samego podnóża wapiennego pasma ska- 

 listego, pod którem znikają, wyklinowując się ku południowi razem z glinami Par- 

 kinsoniowemi, w okolicy Eokitna i Cięgowic. Warstwy te, wyróżnione przez Zej- 

 sznera i Michalskiego, odpowiadają warstwom dolnego b a t h u, czyli poziomowi 

 Oppelia fusca. Najbardziej typowe odsłonięcie ich widać we wsi Pierzchno 



0 1^1 2 mili na PnZ Częstochowy. Sferosyderyty obfitują w skamieniałości — zwła- 

 szcza Ehynchonełla yarians i Pholadomya Murchisoni. 



Na lewym brzegu Warty warstwy tego poziomu wychodzą w wielu miejscach na 

 powierzchnię, widzimy je pomiędzy innemi przy Nowej i Starej Hucie, Wrzosowej 



1 Błesznie oraz przy Kamienicy Polskiej. Przy Osinach przechodzą ciemne iły sfe- 

 r osy dery to we znowu na prawy brzeg Warty. Widzimy je pomiędzy Kamienicą Pol- 

 ską i Jastrzębiem, przy starych kopalniach Łaziec, Szynkowizna i Bargły, przy 

 Konopiskach. Dalej w gliniankach folwarku Zacisze pod Częstochową. W wielu 

 miejscach pomiędzy Częstochową i Wieluniem : przy Pierzchnie, G-rodzisku, Kłobu- 

 cku, Hutce przy Pankach, Zwierzyńcu, Zajączkach, Danko wicach, Truskolaskach 

 i Krzyworzece. 



Eóżnica fauny w porównaniu do warstw Parkinsoniowych polega na obecności 

 ammonitów : Oppelia fusca i Parkinsonia Neuffensis, dalej obfi- 

 tości ślimaków, które jak np. C e r i t h i u m t o r t i 1 e w Hutce i Kłobucku do 

 najpospolitszych należą skamieniałości. Ehynchonełla yarians również 

 nie schodzi poniżej b a t h u. 



Główniejsze skamieniałości tego poziomu są: Oppelia fusca Waag. 

 Parkinsonia Neuffensis, Perisphinctes cf. Defrancei, Be- 

 lemnites gracilis, Bel. cal lo yiensis, B e 1. h a s t a t u s, Denta- 

 lium Parkinsoni, Trochus bitorąuatus, Turritella G-uerre- 

 ri, Fusus Pietti, Cerithium tortile. Cer. echinatum, Ser pu- 

 la guadrilatera, Ayicula costata, PosidonomyaBuchi, Nu- 

 cula armata, Trigonia o mat a, Trig. imbricata, Pholado- 

 mya Murchisoni, Goniomyatrapezicosta, Gon. angulifera, 

 Asta r te striatocostata, Asta r te depressa, A. puli a, Ehyn- 

 chonełla yarians, Eh. c o n c i n n a, Eh. E e r r y i, S p i r i g e r a 

 compressa, Terebratula subcanaliculata, Pentacrinus 

 p e n t a g o n a 1 i s. 



Górny poziom piętra bathu został odkryty przez Michalskiego w północnej 

 części Krakowsko-Wieluńskiego pasma pomiędzy Krzepicami i Wieluniem w po- 

 staci wapieni ikro wcowych i łupków ilasto-piaszczystych zOppelia aspidoi- 



