J. SIEMIRADZKI I B. DUNIKOWSKI. SZKIC GIEOLOG ICZNY. 



33 



lega wszędzie jednolita masa wapieni jurajskich, w górze skalistych (górno ok sfor dz • 

 kich), w dole— płytowych (środkowo oksfordzkich). 



Wspomniałem wyżej o przebiegu skałek górnojurajskich od Żarek do Działo- 

 szyna. W paśmie tem dolną, część odsłonięć zajmuje wszędzie wapień środkowooks- 

 fordzki, odznaczający się wielką obfitością amonitów z grupy P.plicatilis. Na- 

 der pouczającym jest wyłom Warty w wapieniu jurajskim obok Mstowa i Mirowa. 

 Na dnie doliny obok Mstowa na marglowym, zbitym wapieniu jurajskim, Ittóry ku 

 górze zawiera coraz więcej krzemionki, przechodząc niekiedy w rogowiec, leży 

 wapień zwięzły, jamisty, z którego wytryskują obfite źródła. Niektóre warstwy 

 tego wapienia składają się z przeobrażonych w szpat wapienny łodyg lilijowców, spo- 

 jonych masą wapienną. Na warstwie trochitowej leży na skraju wcięcia doliny gór- 

 na warstwa oksfordzka z krzemieniami, z której pochodzą rozrzucone tu i owdzie 

 wielkie głazy krzemienia i roj^fowca, a nad nią w niewielkiej odległości wznoszą 

 się jeszcze młodsze warstwy scyfiowego wapienia krakowskiego. Warstwa krze- 

 mienista (górny oksford) podnosi się cokolwiek na Z ku Mirowu, ilość krzemieni 

 maleje, a z pod niej obok Mirowa wynurzają się warstwy zbitego, białego wapie- 

 nia płytowego, niżej zaś, jeszcze dalej ku zachodowi— kredowaty wapień marglo- 

 wy Częstochowski (dolnooksfordzki). 



Na wschód od Mstowa, na drodze ku Koniecpolowi aż do Grażyc, zniża się 

 cokolwiek warstwa krzemienista u stóp wzgórza wapiennego od wschodu, a na lo- 

 tnym piasku zbocza rozrzucona jest niezliczona ilość wywietrzałych buł krzemien- 

 nych i rogowcowych. Eównie wielką jest liczba krzemieni u stóp wyższych ska- 

 łek pomiędzy Olsztynem a Turowem. na drodze ku klasztorowi Ś-tej Anny. Od Tu- 

 ro wa ku Św. Barbarze zmniejsza się ilość krzemieni, albowiem tutaj wynurzają 

 się na powierzchnię starsze, margliste pokłady oksfordzkie, a obok wsi Ulesie, na 

 zachód od Św. Anny, widać najwyższe warstwy wapienia kimerydzkiego z nielicz- 

 nemi krzemieniami, pokryte już przez piaskowiec cenomański. 



W Złochowicach wydobywa się na potrzeby huty miękki wapień kredowaty, 

 na którym leży zbity i jamisto pogryziony wapień żółtawo-szary, przerosły kalcy- 

 tem. Wapień ten zawiera pomiędzy innemi: Harpoceras canaliculatum 

 Belemnites semisulcatus, Perisphinctes promiscuus. 



Obok, w okolicy pomiędzy Walenczewem, Kurzelowem i Wilkowieckiem, 

 ukazują, się wapienie jednostajne żółtawo-białe, płytowe, bez krzemieni, miejscami 

 przechodzące w jasno-szary margiel zCardioceras cordatum. Zejszner 

 znalazł tutaj Cardioc. cordatum, Oppelia flexuosa, Harpoc. 

 Henr i ci d'Orb. (Eucharis Zejszn.), Oppelia semilobata, 

 Perisphinctes plicatilis, Per. promiscuus Buk. (P o 1 y g y r a- 

 tus Zejszner), Hinnites yelatus, Terebratula bisuffarci- 

 nata, Prosopon rostratum. 



Przy wsiParzymiechy, nieco na Pn od dworu obok drogi do Załęcza— w kilku 

 kamieniołomach wydobywają żółty wapień płytowy zPerisph. Bocconii, 

 Gemm. Z lasów do kolonii Szczepany należących aż do Raciszyna nad Wartą 

 oraz wzdłuż lewego brzegu Warty od Załęcza do Działoszyna ciągną się dwa pa- 

 sma nagich skałek, złożonych z żółtego, krzemienistego wapienia z konkrecyjami 



Pam. Fizyj, Tom XI. 



Dział U— 6. 



