J. SIEMIRADZKI I E. DUNIKOWSKI SZKIC GIEOLOGICZNY. 



41 



Północną granicę rothu stanowi wąskie pasmo wapienia muszlowego od Ma- 

 macichy przez Zaborowice, Beń, Odrowążek, Gilów, Bliżyn i Brzeźce do Bzina, 

 stąd zaś przez Farszów, Wielką Wieś, Rzepin, Wióry, Bukowie do Broniszowic 

 i Jarug. 



Eudonośne warstwy rothu zaczynają się na zachodzie w miejscowości Gli- 

 niany las, pomiędzy wsiami Królewiec i Węgrzynów, o milę^ na PdW Radoszyc, 

 i ciągną się na wschód przez Perkowski dół około Rogowie, Świnią górę, Kietlon- 

 kę, Dalejów, Starą Górę, Siatkę, Olejówkę w okolice Suchedniowa i Bziha, stąd 

 zaś na PdW przez Rej ów. Mostki, Węgłów wzdłuż brzegów Kamiennej przez Ra- 

 taje, Wólkę, Górniki i Łubiankę do Rzepina. 



Ścisłe odgraniczenie rudonośnych pokładów rothu od przylegających do nich 

 bardzo blisko w stropie rud żelaznych, leżących bespośrednio na wapieniu muszlo- 

 wym i przez Puscha do tegoż wapienia muszl. zaliczonych, przy braku dokładnej 

 mapy pokładowej tej okolicy nie jest możliwe, rozdzielający je bowiem pokład 

 wapienny jest nadzwyczaj cienki i zdaje się nawet nie być ciągłym. 



Występują tutaj przeważnie gliny marglowe, żółte, brunatne, czerwono-pla- 

 miste, lub pręgowane. Leżą one naprzemian z piaskowcem, tworzącym niekiedy 

 zbite ławice, częściej jednak, tylko gniazda i luźne głazy. 



Piaskowiec ten nie bywa nigdy tak drobnoziarnisty, jak biały piaskowiec 

 szydłowiecki pod Miłkowem, Szewną, Kunowem i t. d., natomiast bywa często- 

 kroć bardzo zwięzły, biały, kwarcowy i przechodzi prawie w biały kwarcyt, lub 

 też luźny, ziarnisty z gliniastą domięszką, żółtawo lub czarno zabarwiony. 



Główne składy rudy żelaznój leżą tutaj pomiędzy czerwonym iłem w spągu 

 a pstremi glinami marglowemi w stropie; w tych ostatnich znajdują się również 

 mniejsze i nietak rozległe warstwy rudy. Główny kierunek warstw jest, jak 

 zwykle, pomiędzy Mamacichą a Bzinem— z zachodu na wschód, dalej zaś od Bzina 

 do Opatowa od PnZ— PdW. (godz. U komp. godz.). Upad płaski, (5—11^) ku 

 PnW. Jedynie w okolicy Pilczycy widzieć można upad odmienny — PdZ. 



Warstwy rud żelaznych pod Górnikiem i Czarnym lasem na Z Starachowic 

 uważa Pusch za dalszy ciąg tegoż samego pokładu rudonośnego. Czerwone 

 i brunatne, miękkie, bardzo bogate w mangan żelaziaki gliniaste pod Łubianką 

 powstały przeważnie z przeobrażenia szarego gliniastego sferosyderytu, z którego 

 złożone są warstwy głębiej leżące. Mema natomiast w tym pokładzie siwego 

 sferosyderytu, łamiącego się w cienkie płytki, który tworzy warstwy rudy pod bia- 

 łym piaskowcem szydłowieckim, dalej na wschód i północ około Szewny, Miłkowa 

 Jędrzejowa, Kunowa, Chlewisk, Królewic, Końskich i Drzewicy. 



Na warstwie rudonośnej leży tutaj naprzód ił brunatny, bardzo bogaty w że- 

 lazo; na nim potężny pokład pstrego iłu marglowego, naprzemian z mocnym pias- 

 kowcem kwarcowym, wyżej —warstwa drobnego mułu (kurzawka). Miejscami 

 pomiędzy pstrym iłem marglistym leży do 4 sążni gruby pokład czarnej, tłustej 

 bitumicznej gliny, tak dalece pochłaniającej tlen powietrza, że podczas ciepłych 

 miesięcy letnich powietrze w kopalniach staje się nie do wytrzymania — tamuje od- 

 dech i gasi lampki górników. 



-Pam. Fizyj. Tom Xl 



Dział II-6. 



