J. SIEMIRADZKI I E. DUNIKOWSKI. SZKIC GTEOLOGICZNY, 



43 



Wapień muszlowy tworzy również grupę skał przy szosie z Kielc do Chmielnika 

 idącej, około Lisowa, Brodów i Tarnoskały. Dalej na Z odsłania się przy Gra- 

 bowcu, Obicach (307 ?n) i Chałupkach, stąd idzie na południowem zboczu doliny 

 przez Kawczyn i Łukowę, Wymysłów, Siedlce i Wolicę do Tokarni pod Chęcinami. 



Od Morawicy zaś . wąski pasek wciska się pomiędzy utwory jury i dewonu, 

 obok Brzezin aż do brzegu Silnicy, naprost Radkowie. 



Od Korzeczka przy Chęcinach wąski pas skał wapienia muszlowego ciągnie 

 się pomiędzy wapieniem jurajskim i piaskowcem tryjasowym ku PnZ do Miedzia- 

 nej Góry, pod Miedzianką. 



Jeszcze dalej ku północy piaski napływowe i wapień jurajski zakrywają dal- 

 szy ciąg wapienia muszlowego, który ukazuje się pojedyńczemi wysepkami pośród 

 wapieni dewońskich i jurajskich przy Jaworznie i Piekoszowie pod Kielcami. 



Dalszy ciąg tego pasma jest przesunięty około 1 mili w spąg ku PnW, znaj- 

 dujemy go bowiem znowu u stóp grzbietu czerwonego piaskowca pomiędzy Hucis- 

 kiem, Podgórzem i Sarbicami. 



Wszędzie dotychczas upad jego jest PdZ, mniej lub więcej stromy. 

 Na północnej stronie wyżyny Kieleckiej wapień muszlowy tworzy wąskie, nie 

 szersze niekiedy nad kilka sążni, przerywane pasmo, którego odsłonięcia widzieć 

 można wzdłuż krzywej linii, odgraniczającej z północy żelazodajne pokłady rothu 

 od iłów kajprowych, mianowicie: od Jakimowic przez Beń, Odrowążek, Zdrojów, 

 Gilów, Bliżyn do Bzina, skąd wkraczamy już na PnW stok gór Sandomierskich 

 i widzimy przed sobą drugie skrzydło fałdy antyklinalnej. 



Pomiędzy Radoszycami i Bzinem upad wapienia muszlowego jest wszędzie 

 bardzo płaski, północny. 



Od Bzina pasmo wapienia muszlowego przechodzi ku PdW przez Rejów 

 Młodzowy, Majków, Parszów, Wielką Wieś, Rataje, Łubiankę, Rzepin, Pawłów 

 Wióry, Bukowie, Broniszowice i Jarugi. 



Pojedyncze odsłonięcie, którego związek z pozostałemi nie jest wyjaśniony 

 przedstawia skała wapienia muszlowego przy Bodzechowie. 

 W paśmie tem upad jest PnW, bardzo słaby. 



Pusch zwraca uwagę na okoliczność, że niektóre pokłady rud żelaznych w o- 

 kolicy Bzina pozostają w ścisłym związku z wapieniem muszlowym, który, jak do- 

 wiódł Michalski, przedstawia dolne piętro tej formacyi. Zgadzałoby się to w zu- 

 pełności z warunkami zalegania rud żelaznych z galmanem na Szląsku. 



Od prawego brzegu doliny Mosteckiej, przy Parszowie, znajdują się warstwy 

 rudonośne, tutaj prawdopodobnie należące, w obszarach leśnych: Tarczyn, Wapno, 

 Wyszary, Dąbrowa, Pleśniówka, Pląsy, Rokiciny, Czarniawa Góra, Mistrówka, 

 Skliniec. 



W obrębie powyższych pól kopalnianych rudy żelazne różnią się zarówno 

 od niżej leżących rud róthu pod Majkowem, jako też od wyższych poziomów rudy 

 w retyckich i jurasowych pokładach tej okolicy. Warstwa rudonośna składa się 

 przeważnie ze zbitego lub włóknistego, osobliwszego, skorupowato-ziarnistego li- 

 monitu, zbitego hematytu, częstokroć tak dalece zmięszanego z tlenkami manganu, 

 że staje się czarnym, oraz z ikrowcowego żelaziaka gliniastego i ziarnistego 

 żelaziaka marglowego. Ten ostatni zasługuje na szczególne uwzględnienie, przed- 



