44 



DZIAŁ II. GIEOLOGIJA. 



stawia bowiem twardą, żelazistą, masę iłu, w której leżą wkropione ziarna limo- 

 nitu wielkości prosa lub grochu; miejscami nawet skała przechodzi w żółta wo-bru- 

 natny wapień marglowy o złożeniu ikrowcowem, a gdy brak w nim okrągłych 

 ziarn limonitu pozostaje gąbczasta, przesiąkła żelazem, chropowata w dotknięciu 

 masa wapienia. Pusch uważa rudę tę za współrzędną z limonitem w Mierzęci- 

 cach pod Siewierzem. 



Ilość skamieniałości znanych dotychczas z Kieleckiego wapienia muszlo- 

 wego jest bardzo szczupła; są to przeważnie formy wszystkim piętrom formacyi 

 wspólne, jak Lima gracilis, Pecten discites, Gervillia socia- 

 lis, Ostrea difformis, Terebratulayulgaris, Turbo gre- 

 g a r i u s i t. d. 



Na PnW stoku wyniosłości Sandomierskiej, w paśmie pomiędzy Bzinem 

 i Jarugami wykazał Michalski obecność dolnego i górnego piętra formacyi, środko- 

 wego natomiast dotychczas nie znaleziono. 



Pod Parszowem w tamtejszym płytowym wapieniu znalazł M. obfitą faunę, 

 zawierającą pomiędzy innemi formy wyłącznie właściwe wapieniowi falistemu, jak 

 Na t i ca G-aillardoti, Limastriatavar. lineata, Myopho- 

 riacardissoides, Geryilliasubglobosa, Entrochusdubius, 

 Lima Beyrichii; dalej zaś pod wsią Młodzowy.w wapieniu gliniastym: kości 

 jaszczurów, zęby rybie (Ceratodus aff. silesiacus), prócz tego zaś 

 Pecten discites, Turbinolia sp. iCeratites nodosus, formy 

 dowodzące przynależności tego wapienia do górnego piętra formacyi wapienia mu- 

 szlo wego. Tenże pokład górny występuje w folwarku Jarugi pod Gromadzicami 

 (Oeratites nodosus). 



Utwory kajprowe analogiczne z górno-szląskiemi, złożone z czerwonych iłów 

 oraz żółtych piaskowców z odciskami roślin, zostały znalezione w wielu miejscach 

 pomiędzy doliną rz. Nidy i Czarnej. 



Wąskie pasemka pstrych, przeważnie krwisto-czerwonych iłów marglowych 

 widzieć można około Brzezin, Morawicy, Maleszowej i Pierzchnicy, piaskowce 

 zaś, prawdopodobnie kajprowe lub też retyckie, oprócz miejscowości powyższych 

 tworzą nadto samodzielne pasmo wzgórz od kolei przy Siedlcach przez Wojkowi- 

 ce, Chmielowice, Drochów oraz Gumienice, Wierzbie i Drugnię się rosciągające. 



W piaszczystej i błotnistej nizinie, leżącej na PnW stronie jurajskiego pas- 

 ma Małogoszczo-Przedborskiego, utwór kajprowy kryje się pod przekraczające 

 na nim ułożone pokłady jurajskie lub jest przykryty przez grubą warstwę 

 piasków dyluwijalnych. Dopiero na Pd W od Przedborza nad Pilicą, około Łopu- 

 szna, Skąpej, Pilczycy, Niwek i Czermna ukazuje on się znowu na powierzchni 

 skąd już w nieprzerwanym szeregu idzie w stropie wapienia muszlowego i w spą- 

 gu białego piaskowca Szydłowieckiego na Pn i PnW krańce wyżyny środkowo- 

 polskiej aż do Ostrowca. 



Najwięcej szczegółów, dotyczących odsłonięć formacyi kajprowej w tej oko- 

 licy, gdzie z powodu bardzo słabego wogóle nachylenia pokładów, zajmują one 

 znacznie większą, aniżeli na PdZ stronie Kieleckiej wyżyny, powierzchnię, zebrali 

 Pusch i Michalski. Im też przypada główna w zbadaniu tego utworu zasługa. 



