72 



DZIAŁ II. GIEOLOGIJA. 



U m b O n a t U m Sow , C o r b u 1 a c a u d a t a Nilss., Crassatella 

 t r i c a r i 11 a t a Roem., G e r v i 1 1 i a s o 1 e ii o i d e s Defr., I a n i r a 

 quadricostata d'Orb., Inoceramus Cripsi Mant., I n. r e- 

 g u 1 a r i s d'Orb., I u. C u v i e r i Sow., In. striatus Mant., Lima 

 decussata Miinst., L. a s p e r a gf., L. M a n t e 1 1 i Brgn., L y o n s i a 

 c a r i n i f e r a d'Orb., Nucula pectinata Sow , N. producta 

 Nilss., N. p o r r e c t a Reuss., Opis bicornis Gein., O s t r e a li i p- 

 p o p o d i u m Miss., O. c u r v i r o s t r i s Nilss., O. s e m i p 1 a n a Sow., 

 Pecten asper Lam., Pecten sąuamnla Lam., P. m e m b r a- 

 n a c e u s Milss., Spondylus spinosus Desh., S. striatus Gf., 

 M a g a s p u m i 1 u s Sow., Rliynclionella octoplicata d'Orb., 

 Terebratula carnea Sow., T. M o u t o n i a n a d'Orb., T e r e- 

 b rat u lina striata d'Orb., Anancliytes ovata Lam., C i d a- 

 ris yesiculosa gf., C. papillata Mant., Holaster subor- 

 bicularis Ag., Oxyrrliina Mantelli Ag. O. angustidens 

 Reuss., O. a c u m i n a t a Reuss.. Otodus appendiculatus Ag., 

 C y p r i d i n a A 1 1 li i i Reuss,, C. 1 e i o p t y c li a Reuss., C y t li e r i n a p a- 

 r a 1 1 e 1 a Reuss., C. c o m p 1 a u a t a Reus., o v a t a Roem., P o 1 1 i c i p e s 

 g 1 a b e r Roem., P. r i g i d u s Sow., oraz bardzo wiele innych, opisanych w mo- 

 nografijach Pavrea, Knera i Altha. Pośród wymienionych w dziełach tych auto- 

 rów gatunków część zdaje się należeć do piętra turońskiego — przynajmniej formy 

 cytowane z Nagórzan: Micrasterxior testu di narium iPhola- 

 domya decussata w senonie się nigdzie nie znajdują. 



Pod opoka senońską leży pokład od kilku do kilkudziesięciu metrów gruby 

 kredy z krzemieniami, której wiek, dla braku dobrze zachowanych skamieniałości 

 ściśle się nie dał dotychczas oznaczyć. Pokład ten składa się z białych margli- 

 stych wapieni, niekiedy przesiąkły ch krzemionką, miejscami przypominających 

 kamień litograficzny (Siekierczyn-Piotrów), to znów kreda bywa miękka, pisząca, 

 ziemista (Zawałów), czasami pręgowana (Uście Zielone), zawiera tylko zawsze 

 wielką ilość czarnych buł krzemiennych. Gieologowie wiedeńscy zaliczają pokład 

 ten do piętra turońskiego, atoli, sądząc z analogii z kredą nadniemeńską i kra- 

 kowską, mógłby to być również, przynajmniej w części, dolny senon. Alth cytuje 

 wprawdzie z tej kredy krzemienistej w okolicy Brzeżau Belemnitella 

 m u c r o n a t a, spostrzeżenie to jednak wymaga sprawdzenia. Bieniasz bowiem, 

 w objaśnieniach do rękopismu pośmiertnego Altha, skamieniałości tej z poziomu 

 białej kredy z krzemieniami nie wymienia, podając tylko*obecność niemożebnych 

 do oznaczenia form Ananchytes i Mic raster. 



Kreda biała z krzemieniami odsłania się wszędzie na Podolu galicyjskiem, 

 gdziekolwiek parowy rzeczne dość głęboko są wcięte. 



Najniżej wreszcie, bespośrednio na utworach paleozoicznych i jurajskich, na 

 całej przestrzeni Podola, gdziekolwiek starsze warstwy pomienione w dolinach 

 Dniestru i jego dopływów się odsłaniają, na Podolu rossyjskiem częstokroć bespo- 

 średnio na granitach, leży utwór cenomański; są to szare lub zielone piaski, pias- 

 kowce, zlepieńce i margleglaukonitowe, obfitujące w niektórych warstwach w fosfo- 

 ran wapnia, eksploatowany pod nazwą fosforytów podolskich. Fosforan ten prze- 



