74 



DZIAŁ II. GIEOLOGIJA. 



s t O n e) i zawierają tarcze ryb kostołuskich z rodzajów PteraspisiCyat- 

 a s p i s. 



Oddział górny formacyi dewońskiej, złożony jak w krakowskiem, z kora- 

 lowycli wapieniów i dołomitów oraz ciemnycłi łupków bitiimicznycli, odsłania się 

 na Podolu gałicyjskiem na bardzo nieznacznej przestrzeni w oderwany cłi płatach 

 około Zawadówki, Korzowy i Zaturzyna, w okolicy Monasterzysk nad Dniestrem. 



Utwór sylurski zajmuje w obrębie Podola bardzo znaczną przestrzeń, odsła- 

 niając się na dnie dolin rzecznych, a mianowicie w dolinie Dniestru od TJścieczka 

 do Jampola, w dolinach zaś jego dopływów sięga do Czortkowa, Kopyczyniec, 

 Tarnorudy, Gródka, Jarmoliniec, Nowej Uszjcy i Kuryłowiec. 



Starsze części utworu sylurskiego odkryte na Podolu rossyjskiem złożone są 

 z piaskowców, kwarcytów, iłołupków czarnych z kulami fosforytowemi, wyżej 

 przechodzących w piaszczyste łupki zielone lub fijoletowe. Od Studzienicy w gó- 

 rę rzeki na piaskowcach i łupkach leży ogniwo młodsze, wapienne, zawierające 

 liczne korale, ramionopławy i trylobity. Wapienie te w dolinie Dniestru sięgają 

 nieco powyżej Mielnicy. W dolinie Niecławy i Seretu aż do Janowa pod Trem- 

 bowlą widzimy natomiast najmłodsze ogniwo syluru podolskiego: marglowe łupki 

 z cienkiemi płaskurami wapienia. 



Szajnocha wyróżnia pośród galicyjskich warstw sylurskich cztery poziomy, 

 z których najwyższy, czerwone piaskowce naprzemianległe z czerwonemi lub 

 zielonemi łupkami, przechodzące ku dołowi w łupki oliwkowe z wkładami szarego 

 wapienia (t. zw. warstwy z Iwonia), odpowiadają angielskim passage-beds 

 i zawierają przeważnie szczątki ryb kostołuskich: Pteraspis podolicus. 

 Pterygotus próbie matic u s Ag., trylobitów: E u r y p t e r u s 

 r e m i p e s oraz małżoraczków: Beyrichia podolica i Le- 

 pę rditia ty raić a. Najlepsze odsłonięcie tego poziomu widzieć można 

 w Iwaniu i Pieczami nad Dniestrem, w Tudorowie, Skomoroszu, Budzanowie 

 i Janowie nad Seretem. 



Dwa następne poziomy— (warstwy Czortkowskie i Borszczowskie) odpowia- 

 dają U p p e r - 1 u d 1 o w - b e d s; pierwszy składa się z ciemno-oliwkowych 

 lub czekoladowych łupków z licznemi tentak u litami (Biała, Ułaszkowice, 

 Susołówka, Bilcza i Czort kó w nad Seretem, Zaleszczyki); drugi z ciemnych pół- 

 krystalicznych wapieni z warstwami marglu i wielką obfitością ramionopławów: 

 Atrypa reticularis, Spiriferelevatus, Pentamerus 

 linguifer Sow., Bhynchonella Wilssoni Sow., B. c a r e n s 

 B a r r, O r t h i s e 1 e g a u t u 1 a Dalm., Strophomena filosa Sow. 

 dalej trylobitów: Całym en e Blumenbachii Dalmanniacau- 

 d a t a, nadto korali FayositesForbesii małżoraczków: Lepe rditia 

 i B e y r i c h i a (Borszczów, Łanowce, Wierzchniakowce, AYysuczka, Korolówka, 

 Skowiatyn, Chudykowce nad Niecławą i Zamuszyn nad Dniestrem). 



Najniższy poziom syluru galicyjskiego (warstwy ze Skały) odpowiadają an- 

 gielskiemu Aymestry limestone. Są to wapienie półkrystaliczne, 

 czasami bulwiaste, z wkładkami iłołupków, lub miękkich iłów marglowych (Skała 

 nad Zbruczem i Okopy nad Dniestrem). Poziom ten jest wyłącznie rozwinięty na 

 Podolu rossyjskiem w przestrzeni od Żwańca do Studzienicy nad Dniesti'em i odzna- 



