J. SIEMIRADZKT I E. DUNIKOWSKI. SZKIC GIEOLOGICZNY. 



81 



b) zlepieniec wapienny z C a r d i u m p r o t r a c t u m (?) naprzemian- 

 legły z wapieniem piaszczystym, zawierającym Pectunculus 

 p i 1 o s n s. — 12'; 



c) ławica— O streadigitalina; 



d) gruboziarnisty piaskowiec wapienny używany na kamienie młyńskie 

 fO s t r e a d i g i t a 1 i n a i E. e c t u n c u 1 u s p i 1 o s u s) 1'; 



e) kwarcyt. 



Podobny układ przedstawiają kamieniołomy w Górnikacli, Majdanie Nieprys- 

 kim, Stanisławowie i Józefowie. Na szczycie wzgórza przy Majda- 

 nie Mepryskim piaszczysty szary wapień, przecliodzący w piaskowiec wapien- 

 ny (P e c t e n e 1 e g a n s), leży na opoce kredowej, przedzielony od niej 

 3 stopową warstwą piasku i 1 stopową — gliny marglowej. 



W okolicy Frampola (Kąty, Trzęsiny i Smoryń) widzieć można przemien- 

 ne warstwowanie wapienia litotamniowego z piaskowcem wapiennym, na nich 

 zaś w niezgodnem uławiceuiu zlep muszlowy sarmacki z Cardium pro- 

 t r a c t u m. 



Typowy wapień nulliporowy widzieć można na drodze z Frampola do 

 Szczebrzeszyna, o V2 ^^ili pierwszego z miast wymienionych. 



Warstwy jego są słabo nachylone ku ZPdZ i dzielą się na poziome gru- 

 be płyty. 



Krańcowym punktem północnym wapienia litotamniowego i współrzędnego 

 mu piaskowca wapiennego jest Janów Lubelski. 



Główne pasmo utworów sarmackich leży pomiędzy Kraśnikiem i Frampolem. 

 Miejscowości, w których występują zlepy muszlowe, słyną z doskonałego wapna, 

 które się stąd na całe Lubelskie rozchodzi. 



Pomiędzy Kraśnikiem, Janowem i Gorajem we wszystkich odsłonięciach 

 najniżej leżą wapienie białe, tworzące wyraźną rafę nadbrzeżną, złożoną jak na 

 P odolu ze splecionych ze sobą rurek mszanki Membranipora terebrata. 



Z rafy mszankowej wymienia Trejdosiewicz skamieniałości następujące: Y i n - 

 cularia teres Eichw, Modiolayolhynica Eichw, Cardiumob- 

 s o 1 e t u m Eichw, Gard. p r o t r a c t u m, Bulla sp., Paludina a via 

 Eichw,T rochus affinis Eichw, Trochus sannio Eichw, Paludina 

 s t r i a t a Eichw, P. a c u t a Drap, R i s s o a sp., Delphi nula sp. 



Wyższą część miocenu pomiędzy Kraśnikiem i Gorajem zajmują zlepieńce 

 oryilliowe, należące do środkowego poziomu piętra sarmackiego. Zawierają one : 

 S e r p u 1 a sp, S p i r o r b i s sp., mszanki, Modiola yolhynica, Ervil- 

 iia podolica, Paludina avia, P. elongata Eichw. Trochus 

 sp., C e r i t h i u m sp. nadto obtarte skorupy ostryg i przegrzebków morskich. 



Od Janowa do Goraja ciągną się takież zlepy ervilliowe zCardiumpro- 

 tractum, Gard. obsolet u m, Eryillia podolica, Modiola, 

 yolhynica aż do źródeł Wieprza pomiędzy Zwierzyńcem i Józefowem. 



NaPnW od głównego pasma miocenu w Lubelskiem istnieje jeszcze kilka 

 luźnych wysepek sarmackich, stanowiących szczątki zatoki, przez dolinę Wieprza 

 z zatoką główną połączonej: w okolicy Rejowca (Ostra góra i grobowiec Aryjań- 



Pam. Fizyj. Tom XI. 



Dział 11—11 



