J. SIEMIRADZKI I E. DUNIKOWSKI. SZKIC GIEOLOGICZNY. 



85 



Z rozkładu skał krystaliczny cłi powstały złoża doskonałego kaolinu, 

 eksploatowanego oddawna do wyrobu porcelany koreckiej. Kopalnie kaolinu leża 

 przy Korcu, Horodnicy, Burtyniu, Majdanie i Baranówce nad Słuczą. 



Na całej przestrzeni zalegania skał krystalicznych po prawej stronie Dnie- 

 pru są one przykryte przez utwór eoceński i oligoceński, dotychczas bardzo mato 

 jeszcze zbadany, należący jednak z pewnością do północnego (bałtyckiego) typu 

 czyli północno-niemieckiej formacyi lignitowej. 



Dobre odsłonięcia eocenu widzieć można wzdłuż Dniepru powyżej Kijowa 

 (Buczak i Traktemirów) oraz w samym Kijowie i okolicach, gdzie w licznych gli- 

 niankach wydobywają glinki eoceńskie. Najniżej leży pokład siwej gliny mor- 

 skiego pochodzenia, zawierającej pomiędzy innemi: O s t r e a g i g a n t e a, 

 O. flabellula, Pecten corneus, Spondylus Bu chi i, 

 liczne szczątki ryb (Miliobates, Notidanus, Carcharodon, 

 .0 t o d u s, L a m n a, O X y r r h i n a). P okład ten nosi miano gliny spondy- 

 lusowej. W stropie jego leży ił piaszczysty z gipsem, wyżej pstre piaski glau- 

 konitowo-mikowe, zawierające szczątki roślin, kawałki bursztynu i otoczaki kwar- 

 cowe. Nad piaskiem bursztynowym, prawdopodobnie współrzędnym z bursztyno- 

 wą formacyją Sambii, leży pokład białych piasków kijowskich, najwyżej zaś, 

 pstre gliny oligoceńskie, zawierające otwornice z rodzaju M i 1 i o 1 i d a e, od- 

 powiadające pod względem litologicznym i stratygraficznym pstrym glinom oligo- 

 ceńskim powiśla (Posener Septarienthone). 



Piaski i piaskowce Buczackie zawierają dość obfitą faunę: C a s s i- 

 daria nodosa, Cytherea ambigua, Cardiumhybridum, 

 Luci na gigantea, Pinna margaritacea it. d. — i tworzą 

 podkład glin spondylusowych, przedzielone od nich warstewką piasku fosforytowe- 

 go, przykrywając ze swej strony warstwy kredowe. 



Flora kopalna tych utworów stwierdza wiek eoceński i dolno-oligoceński, 

 z charakterystycznych roślin wymienimy palmy (Sabal) rodzaje: B r o m e- 

 lites, Flcus, Cinnamomum, znaczna też liczba należy do flory au- 

 stralskiej: B a n k s i a, H a c e a, E u c a 1 y p t u s i t. p. 



Kwarcyty w okolicach Owrucza i pstre gliny we wschodniej części Wołyń- 

 skiego Polesia stanowią bezpośredni ciąg dalszy ku północy warstw eoceńskich 

 i oligoceńskich kijowskich. Stwierdza to znaleziona przez Armaszewskiego ich flo- 

 ra kopalna, dlatego też zaliczenie ich do warstw azoicznych na mapie Ossowskiego 

 jest zupełnie błędnem. 



Utwór dyluwijalny składa się w części z lossu, w części z pokładów lodow- 

 cowych. W północnej części terenu, na Polesiu, najbardziej rozpowszechnionym 

 utworem dyluwijalnym jest siwy ił łupkowy, tworzący dno błot poleskich i należą- 

 cy do najstarszych warstw przedlodowcowych. Napływy nowsze, przeważnie 

 piaszczyste, są częstokroć bagnami torfowemi pokryte. 



6. Regijon Bałtycki, 



Regijon ten, największy ze wszystkich i do zbadania najtrudniejszy, obejmuje 

 całą nizinę pomiędzy Bałtykiem a wyniosłościami sudeckiemi, karpackiemi 



