88 



DZIAŁ II. GIEOLOGIJA. 



szcie należą, tutaj kopalnie wapna w W. Ks. Poznańskiem około Inowrocławia, Pa- 

 kością Wapienna i Szubina. 



Faunę wapienia ciechocińskiego składają podług Zejsznera i Pusclia pomię- 

 dzy innemi: Cidaris Blumenbachi, Cidaris florigemma, 

 Cidaris coronata, Cid. filograna, Cnemidium rimu- 

 1 o s u m Grf., Pentacrinites subteres Gf., W a 1 d h e i m i a 

 orbiculata Roem., V. ornithocepliala, Terebratula bi- 

 p 1 i c a t a Sow. Terebratella substriata Schlli., M e g e r- 

 lea loricata, Magellania trigonella Sclil., E, b y n- 

 chonella concinna, Rh. subsimilis Schl, wszystkie właści- 

 we środkowemu a w części górnemu poziomowi piętra oksfordskiego. 



Wiek środkowo i górno oksfordzki należy również przypisać wapieniom w o- 

 kolicy Inowrocławia i Barcina na podstawie skamieniałości dotychczas stamtąd 

 znanych; a temi są: fthynchonella trilobata, Ehynch. tri- 

 1 o b o i d e s Qu., E, h y n c h o n e 1 1 a 1 a c u n o s a v a r. c r a c o v i e n- 

 sis, senticosa, Terebratula bisuffarcinata Schl., 

 g u 1 1 a Qu., reticulata Schl., strioplicata Qu., orbis Qu., 

 i n s i g n i s Ziet., M o e s c h i i LorioL, ellipsoides Moeclie, Z i e- 

 t e n i Loriol, Terebratulina substriata d'Orb, Magel- 

 lania trigonella Schl., Megerlea loricata d'Orb, P e c- 

 ten subtextoris Gf., Lima n o t.a t a Gf., Isoarca texata 

 Gf., Geryillia tetragona Roem., Ostrea pectiniformis 

 Qu., Exogyra spiralis Qu., Ostrea rastellaris Gf., O. R o e- 

 m e r i Qu., P 1 e u r o t o m a r i a s u p r a j u r e n s i s Roem. 

 Cidaris coronata Gf., Scyphia milleporata Qu., S c y - 

 p h i a B r o n n i Qu., Sc. S c h 1 o t h e i m i Gf., Perisphinctes pli- 

 c a t i 1 i s Sow., Pliosaurus giganteus Owen., Dacosaurus ma- 

 X i m u s Owen. 



Pod wapieniami powyższemi napotkano w Inowrocławiu starsze pokłady ju- 

 rajskie, mianowicie warstwy kor dat o we i kellowejskie, jak dowodzą, wydobyte 

 z siwej gliny pirytowej amonity: Aspidoceras perarmatum 

 iHarpoceras hecticum oraz ostryga Gryphaea dilatata; 

 siwa glina kellowejska przykrywa tutaj bespośrednio pokład solonośny. Na pół- 

 nocnym krańcu terenu pokłady jurajskie ukazują się na pograniczu Kurlandyi 

 i Żmudzi w stropie wapienia permskiego; mamy tu wyłącznie starsze oguiwa jury 

 brunatnej oraz najniższe ogniwo oksfordskie czyli poziom Cardioc. corda- 

 t u m, typ formacyi jest podobny do angielskiego i rossyjskiego. 



Oprócz otworu świdrowego w Purmallen wyżej wspomnianego ukazuje 

 się utwór jurajski na urwistych brzegach rz. Windawy w południowej Kurlandyi, 

 pomiędzy Niegranden i Bunken, gdzie leży bespośrednio na cechsztejnie, oraz na 

 Żmudzi około Popielan w powiecie Szawelskim. 



Najniżej leżą, tutaj piaski i iły szare z kawałkami lignitu, zawieraj ącemi P i- 

 nites jurassi Gopp., w górnej części których zdarzają się buły oliwkowo 

 szarego wapienia z fauną, małży, znanych dotychczas w Polsce wyłącznie z pozio- 

 mu Parkinsonia Parkinsoni jak: Pseudo monotis echinata Sow. 



