n. 



KRÓTKIE OBJAŚNIENIE DO MAPY 6IE0L0GICZNĆJ 



KARPAT i TATR 



PKZEZ 



Prof. Dr. E. Dunikowskiego. 



Na południu od niżu nadwiślańskiego i płyty podolskiej spotykamy w 

 Galicyi nowy utwór gieologiczny, tak różny od wszystkich dotychczas opisa- 

 nych, że już jego zewnętrzne krajobrazowe wejrzenie wykazywać się zdaje 

 odmienną straty grafiją i tektonikę. Przekroczywszy bowiem przedgórze t. j. 

 wąski pas niskich pagórków zbudowanych z warstw starszo-mioceńskich, a od- 

 znaczających się bogactwem soli i wosku ziemnego, znajdziemy się w typowych 

 górach pasmowych. 



Trzy potężne dorzecza dzielą się wodami tego obszaru: Wisła, Dniestr 

 i Dunaj, z którego dwie pierwsze rzeki biorą tu swój początek. Liczne, 

 wąskie, równoległe pasma ciągnące się z PnZ na PdW pooddzielane są od siebie 

 dolinami podłużnemi,— a poprzerywane dolinami poprzecznemi przeważnie ero- 

 zyjnej natury. 



Łagodne stoki pokryte bujną zielenią łąk górskich i lasów wskazują, że ma- 

 teryjał petrograficzny podlega łatwo zwietrzeniu, odkryte przez niszczące dzia- 

 łanie wody ścianki zdradzają skomplikowaną budowę tektoniczną w postaci 

 warstw poprzewracanych i pofałdowanych. 



To są nasze Karpaty, góry należące do wielkiego systemu alpejskiego, a za- 

 taczające się wielkim łukiem od Morawii i Szląska przez Galicyją i Bukowinę do 

 Siedmiogrodu. Okazują one z właściwemi Alpami nietylko wiele analogii, ale 

 nawet tożsamości, — nietrudno jest odnaleść w obu poszczególne wspólne pasy 



Pam. Fizyj. Tom XI. 



Dzittl n.— 18. 



