J. SIEMIRADZKI I E. DUNIKO WSKI SZKIC GIEOLOGICZNY. 



139 



O wiele ważniejszemi pod względem paleontologicznym są pewne margle 

 i lupki w okolicach Przemyśla i Bochni, gdzie znaleziono parę niewątpliwych ska- 

 mieniałości dolno-kredowych jak np, L y t o c e r a s cf. J u i 1 1 e t i d'Orb., H o - 

 p 1 i t e s cf. n e o c o m i e n s i s d'Orb. Hoplites auxitus Sow. i t. p. 



Ten piaskowiec pogięto-łupkowy, noszący także miano „strzałki", tworzy 

 wraz z innemi tu należącemi warstwami spąg wielkopłytowych piaskowców zna- 

 nych pod nazwą „pokładów górno-ropianieckich, albo warstw płytowych.'' . 



Cały ten najniższy kompleks nie ma w rzeźbie naziomu wybitniejszego znacze- 

 nia, gdyż nie tworzy samodzielnych pasm, lecz tylko małe smugi przykryte młodszemi 

 utworami, a okazujące się zazwyczaj w głębi wcięć. Natomiast następujący utwór 

 t. j. „piaskowiec bryłowy'' niepoślednie pod tym względem zajmuje stanowisko. 



Piaskowiec bryłowy, zwany także jamnieńskim (od wsi Jamny nad Prutem) 

 jest drobnoziarnisty, żółtawy i odznacza się przede wszy stkiem gruboławicowem 

 ułożeniem, gdyż poszczególne warstwy osięgają często miąszość przeszło 20 me- 

 trów. Wietrzejąc, rospada się na olbrzymie bryły, okazuje przytem skłonność do 

 tworzenia potężnych skał, które, wznosząc się na podobieństwo ruin, wiele się 

 przyczyniają do malowniczego wyglądu okolicy. Miejscowości ITrycz, Bubnisz- 

 cze, Rozhurcze (w powiecie Stryj skim) są typowemi przykładami znajdowania 

 się tego rodzaju skał, posiadających często starożytne wykute groty w swem 

 wnętrzu i owianych tajemniczą mgłą podań i baśni. 



Inne skały wtrącone w ten utwór, jak np. ily, zielone zlepieńce grają podrzę- 

 dną rolę. Pod względem paleontologicznym jest on jeszcze uboższy od warstw ro- 

 pienieckich; oprócz kilku okruchów inoceramów (które zresztą mogły się tam do- 

 stać i z głębszych horyzontów) niema prawie niczego więcej. Zdaje się jednako- 

 woż, że piaskowiec ten należy częścią do górnej kredy, częścią do eocenu. 



Występowanie piaskowca jamnieńskiego w płaskorzeźbie naziomu jest bar- 

 dzo ważne i charakterystyczne. Tworzy on potężne, szerokie, kamieniste grzbiety, 

 których szczyty należą do najwyższych w Karpatach galicyjskich. Pasmo Sywu- 

 11 u źródło wisk Bystrzycy i Łomnicy wznosi się do 1818 m.^ pasmo Arszycy do 

 1589 m.^ pasmo Korczanek w dorzeczu Stryja do 127] m, i t. p. Im dalej ku za- 

 chodowi, tern mniejszą gra ona rolę; spostrzeżemy wkrótce, że tam inny horyzont 

 przyjmuje znaczenie i wygląd piaskowców bryłowatych. 



Ważnym dla stratygrafii jest czarny łupek wtrącony w okolicy Spasa nad 

 Dniestrem w piaskowiec jamnieński. Zawiera on skamieniałości górnokredowe, 

 a mianowicie : Amaltheus Reąuienianus d^Orb., Psammobia 

 i m p a r Zitt., Panopea freąuens Zitt. 



Warstwy następujące teraz w stropie piaskowca jamnieńskiego są dla gieo- 

 logii karpackiej z tego względu nieocenione, że bardzo często zawierają numulity, 

 które udowadniają należenie ich do starszej formacyi trzeciorzędowej. Z góry 

 zaznaczyć należy, że odróżnienie eocenu od oligocenu niezawsze jest możliwe 

 i jakkolwiek utarł się zwyczaj uważać pewne skaty jako eocen, inne zaś jako 

 oligocen, to przecież oznaczenie takie jest dosyć często dowolne, gdyż 

 nie ulega kwestyi, że identyczne pod względem petrograficznym skały w różnych 

 powtarzają się horyzontach. 



