152 



DZIAŁ It. GIEOLOGIJA. 



Pod względem orograficznym miejscowość ta jest niezmiernie jednostajną; 

 iest to gładka równia piaszczysta, nieco pochyła ku stronie północnej, przecięta 

 szeregiem równoległych strug błotnistych. Znaczna część powierzchni dóbr po- 

 kryta lasami i zaroślami. Grunt pod lasem wilgotny, torfowy, przepełniony źró- 

 dliskami, które w niższych punktach równiny tworzą błota, dające początek wspo- 

 mnianym strugom. Woda w tych strugach mętna, daje w osadzie prócz części 

 organicznych i miałkiego piasku, płatki tlenniku żelaza. G-rubość warstwy torfu 

 nieznaczna, przecięciowo 8 — 10 cali, pod torfem znajduje się obfitujący w wodę 

 piasek, żwir i kamyki z epoki lodowców. 



Ruda żelazna w Miedniewicach znana była prawdopodobnie oddawna i uży- 

 wano jej jako materyjału do budowy fundamentów pod domy mieszkalne i inne 

 zabudowania, o tern zaś, czy była kiedykolwiek zużytkowana do wytopu surowca 

 i wyrobu żelaza, nie można odnieść stałego przekonania. 



Specyjalne poszukiwania rospoczęte tyły w północnej części lasu w miejsco- 

 wości Ugaje, gdzie ogromne mnóstwo brył rudy żelaznej, znajdujących się na po- 

 wierzchni, pozwalało rachować na pomyślny rezultat roboty. Kawałki powyższe 

 rudy były wielkości głowy ludzkiej, koloru brunatnego, składu jakby muszlo wego; 

 złam miały gładki, niebieskawy: ciężar ich właściwy był dość znaczny, co jednak 

 nie mogło służyć za dowód bogactwa okazów, bryły te bowiem widocznie zawiera- 

 ły w sobie wiele piasku. 



Z uwagi, że ilość i wielkość brył rudy, zwiększała się w miarę przybliżenia 

 się do przypływającej w pobliżu strugi, poszukiwania były rospoczęte przy tej 

 ostatniej. P.oszukiwania prowadziły się duklami. W pierwszej dukli, głębokości 

 3' 8", przeszło się następujące warstwy: 



(a^ torfowisko, składające się z gęsto splecionych resztek mchów, szpilek 

 drzew iglastych, oraz liści, grubości 8''. 



(b) karnie rudy żelaznej rozmaitej wielkości, zmięszane z brunatnego kolo- 

 ru piaskiem; wielkość karni zmniejszała się (c) w miarę pogłębiania dukli. Gru- 

 bość warstwy z rudą około 20''. 



(d) brunatny, żółty, nareszcie biały (e) piasek, którego ziarnka zmniejszają 

 się w miarę pogłębiania dukli i który nareszcie przechodzi w charakterystyczną 





a. 







h 





:v^ó■■:^•;ó:•■■;o> 



c 













e 







/ 





kurzawkę (f), składającą się z drobniutkich ziarnek piasku ilastego. Dukla stanę- 

 ła w kurzawce. 



