154 



DZIAŁ II. GIEOLOGIJA. 



0 której się niżej wspomiua, poszukiwania były płonne. W największej liczbie 

 Avypadków bespośrednio pod torfem znajduje się biały, z początku gruby a na- 

 stępnie coraz drobniejszy piasek, przesiąknięty wodą, — zaś rudy niema ani 

 śladu. 



Przy poszukiwaniach ^v miejscowości na wschód od t. z. Księżych -Łąk, 

 w niektórych duklach znowu natrafiono na rudę żelazną w postaci ziarn, niere- 

 gularnie rosproszonych śród piasków. Postępując pilnie za temi śladami rudy 

 w kierunku wschodnim, doszedłszy do miejscowości Leśniczówka zwanej, znale- 

 ziono w duklach rudę w znacznie większej ilości, lecz tu ona znajdowała się 

 tylko sporadycznie i nie tworzyła nic wybitnego. Złoże rudy w Leśniczówce 

 zasługuje jednak na uwagę z tego względu, że pozwala wypowiedzieć mniej więcej 

 prawdopodobny wniosek w kwestyi epoki utworzenia sie rudy, o której mowa- 

 Euda ta znajduje się, jak i w innych miejscowościach, bezpośrednio pod ziemią 

 rodzajną i leży poczęści na piasku, poczęści zaś na utworze z epoki lodowców, 

 składającym się z zaokrąglonycli kawałków granitu i gnejsu. Kawałki te by- 

 wają niekiedy zupełnie poltryte, powleczone rudą i okoliczność ta naprowadza 

 na wniosek, że ruda miedniewicka powstała w epoce podyluwijalnej. Sposób 

 znajdowania się tej rudy wskazuje, że jest to typowa ruda tak zAYana łączna, 

 pozostająca jeszcze w fazie tworzenia się w dalszym ciągu. 



Przebieg utworzenia się opisanych wyżej złożysk rudy żelaznej przedsta- 

 wia się \v następujący sposób: woda, zawierająca w rosczjmie sole żelaza, i)rze- 

 pływając przez warstwy piasku, osadza w nim wodan tlenniku żelaza, który jak- 

 by powleka sobą ziarnka piasku, tworząc w pierwszej fazie zabarwiony na żółto 



1 brunatno piasek, następnie zaś, stopniowo i w miarę zwiększania się ilości 

 masy cementującej, ziarnka piasku łączą się w bryłki grubsze, bryły i karnie. 

 Jiwestyja, skąd woda bierze sole żelazne, które rozpuszcza, pozostaje niewyja- 

 śnioną. Być bardzo może, że woda napotyka gdzieś w SAvych przewodach pod- 

 powierzchnich masy nagromadzone rud żelaznych i rospuszcza je, ale poszuki- 

 wania miedniewickie na te masy ewentualne rud nie natrafiły. 



W południowej części gruntów miedniewickich, w miejscowości Smolarnia, 

 śród pastwisk na torfowisku, znalezioną została spora bryła rudy żelaznej, szero- 

 kości i długości około 7 stóp i do 2 stóp grubości. Bryła niczem się nie różniła 

 od zwykłych normalnych karni rudy miedniewickiej. Można było przypuszczać, 

 że znalezienie się bryły powyższej jest wskazówl^ą obfitego zleża rudy w danej 

 miejscowości, przypuszczenie jednak talde okazało się płonnem, gdyż pomimo 

 przeprowadzenia tam 11 dukli, w czterech z nich tylko natrafiono na rudę że- 

 lazną. 



Zestawiając wszystkie dane powyższe, przychodzi się do przekonania, że 

 ruda żelazna w dobrach Miedniewice znajduje się we wschodniej części lasu 

 wzdłuż strugi pomiędzy miejscowościami Ugaje i Księże-Łąki, na przestrzeni oko- 

 ło 2 wiorst długości. Szerokość tego pasma z rudą wynosi około 30 sażeni, przy 

 grubości około 0,1 sażenia. Tym sposobem ilość tej rudy obliczyć się daje przy- 

 puszczalnie: 



1000 X 30 X 0.1 = 3000 saż. kub. 



