10 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



256 Fijołek zacieniowy. Y. s c i a p h i 1 a Koch. Gatunek środkowo- 

 europejski, znajdowany w górach i podgórzach alpejskich, w Delfinacie, Szwaj - 

 caryi, Tyrolu, Salzburgu i w Karyntyi. Na przestrzeni mapą, objętej tylko we 

 wschodniej Galicyi pod Lesiecznikami (M. 16, /; w obwodzie czortkowskim wraz 

 z odmianą f 1 a g e 1 1 a r i s (Rehman). 



257. Fijołek zmienny V. ambigua WK. V. campestris MB. 

 Zasiąg wąski w stosunku do długości. Krańcowe zachodnie stanowiska leżą 

 w Szwaj caryi. Stamtąd granica północna zasiągu przechodzi do Austryi, Węgier, 

 Siedmiogrodu, do Besarabii (M 13, /') i za Dniestr do (Birzuły) (Schmalhausen). 

 Tu skręca ku północy, wiedzie do Po tusza (Andrz. R. b. 18 sub V. campest- 

 ris MB) nad Bohem, do Krasiłówki i Żytnogóry w powiecie taraszczańskim 

 (Andrz. Dodatek do spisu Bogowicza), do Elizabetgradu (Lindemann sub. V. hi r- 

 taC campestris MB (sp.) i nad Dniepr do ujść rzeki Konki (Gruner). 

 Znowu skręt ku północy do guberni charkowskiej, potem do woroneskiej (Gruner). 

 i do Sarepty nad Wołgą. 



Pobliża ujść Seretu do Dniestru oddzielnie otoczyłem kolorem, tam bowiem 

 fijołek zmienny rośnie w bardzo wielkiej ilości w winnicy w Bilczu, na Horo- 

 dyszczu i w Jezierzanach (Rehman sub V. ambigua WK et V, campe- 

 stris MB). 



Granica południowa zasiągu ze Szwaj caryi dostaje się przez Serbiją i Banat 

 do Dobrudży, potem wybrzeżami czarnomorskiemi ciągnie ku Wołdze. 



258. Fijołek pachnący V. odorata L. Zasiąg ogromny. Północna 

 linija graniczą przeciąwszy Szkocyją, Skandy nawiją i północną Rossyją przechodzi 

 do Syberyi. Atlantyk granicą zachodnią, a południowa przeciąwszy Afrykę 

 i Azyją dostaje się do Chin i Japonii (DC P r o d r o m u s). Z wyjątkiem gór 

 na całój przestrzeni mapą objętej fijołek pachnący nie jest rośliną rzadką, bo je- 

 żeli gdzie dziko nie wyrośnie, to się trafi zdziczały. W wielu spisach roślin od- 

 notowany jako roślina pospolita np. w Święciańskiem na Litwie w Szemetow- 

 szczyźnie (Maryja Twardowska), na Wołyniu wZasławskiem i Kowelskiem (Pa- 

 czoski), na Ukrainie (Rogowicz), w okolicach Krakowa (Berdau) i t. d. 



Prócz niejednokrotnie wykazywanej w spisach roślin odmiany o kwiatach 

 białych, Kotula w Przemyskiem, a Kleber w Brodach zapisują odmianę 

 a obtusifolia Neilr. 



Fijołek pacłmący^ krzyżując się z innemi gatunkami fijołka, tworzy z łatwo- 

 ścią różnorodne mięszańce. Dwa zapisałem powyżej, 



? Fijołek Rogowicza. Y. Ro go vi cii Andrz. Wykazany w Kijowie 

 i Stawiszczach w powiecie taraszczańskim. Opis szczegółowy Andrzej owskie- 

 go zamieszcza Rogowicz na str. 36 Uniwersyteckich Izwiestij. Maj n. 5 1868. 

 Gatunek to niewzmiankowany zupełnie we Florze Schmalhausena. Szkoda, że 

 autor Flory, mając pod ręką naukową spuściznę po swoich poprzednikach na ka- 

 tedrze botaniki w Kij o wie, nie objaśnił nas przynajmniej, skoro gatunku nie uznaje, 

 do którego fijołka go zalicza? Numeru nie stawiam, bo rzecz wymaga rozja-śnienia. 



? Viola inodora Andrz. (non Gilib) zamieszczona w spisie Rogowicza i u 

 Trautyettera (Incrementa. Acta Hoiti Pet rop o lita ni T. VIII fasc 



