K. ŁAPOZYŃSKL ZASIĄGI ROŚLIN. 



11 



1. p. 124), Rośnie na Podolu^w powiatach hajsyńskim i olgopolskim. Znowu 

 numeru nie stawiam, bo we Morze Schmalliausena ani wzmianki. 



259. Fijołek biały. V i o 1 a alba Bess. V. Besseri Eupr. Y. o d o r a - 

 eta p acutifolia Neilr. Jest to inna roślina niż forma białok wiato wa fijoł- 

 ka pachnącego, mimo to niekiedy jedna zamiast drugiej zapisywana. Granica 

 północna zasiągu z Lotaryngii przechodzi w Badeńskie, do Austryi, Węgier, Ga- 

 licyi (M 17. a) i na Bukowinę, gdzie wschodni kres zasiągu europejskiego; Gra- 

 nica zachodnia z Lotaryngii prowadzi przez Besanęon do Lombardy i ; południowa 

 przez Serbiją i Rumuniją na Bukowinę. W części zasiągu mapą objętej roślina b. 

 rzadka : u Knappa 5 stanowisk, prócz nich Niwra (Lentz). 



Trautvetter (Incrementa sub Y. Besseri Rupr.) zapisuje ten fijołek na Kau- 

 kazie i za Kaukazem. 



260. Fijołek przyjemny. Y. s u a v i s MB .Y. odorata p glabrior 

 Ledeb., Y. odorata p suavis Schmal., Y. odorata p Steyeni Besser. 

 Zasiąg podobny do zasiągu fijoUa zmiennego (257) : wąski a długi, rosciągnięty 

 od Tyrolu do Sarepty nad Wołgą. Największa szerokość od Turyngii do Serbii. 

 Na przestrzeń mapą objętą granica północna zasiągu wchodzi z Besarabii na Po- 

 dole (M 13, g) pod Bałtą (Rogowi cz), stamtąd prowadzi do Potusza nad Bohem 

 (Andtz. R. b. str. 18), do Żurawlichy, pod Stawiszczami w powiecie taraszczań- 

 skim (Andrz. Dodatek do spisu Rogowicza), do Lubien (R) i do Charkowa (Lede- 

 bour). W części zasiągu wykreślonej na mapie 13 roślina bardzo rzadka: nie o- 

 bejmuje tego fijołka ani spis roślin humańskich (Paczoski), ani ekaterynosław- 

 skich (Akinfiew), tylko Gruner go wylicza w dolinie rzeki Kouki, której ujście do 

 Dniepru przypada na południowo-wschodnim rogu naszej mapy. Otoczyłem kolo- 

 rem linii g Frankfurt nad Odrą, bo Flory Niemiec zapisują tam fijo/ek prz^jemni/^ 

 niektóre jako osobny gatunek, inne jako odmianę fijołka pachnącego. 



261. Fijołek piaskowy. Y. a r e n a r i a DC., Y. A 1 1 i o n i P i o, Y. 1 i v i - 

 d a Kit., Y. g 1 a u c a MB., Y. r u p e s t r i s Schmidt. Granica północna za- 

 siągu z Anglii przechodzi do południowej Norwegii, do Szwecyi, Finlandyi, gu- 

 berni archangielskiej (Beketow), do Ekaterynenburga na Uralu (C 1 e v e) i przez 

 Syberyjądo Kamczatki. Granica zachodnia idzie z Anglii przez Francyją do pół- 

 nocnych Włoch, a południowa z Włoch przez Serbiją, Kroacyją, Węgry, Siedmio- 

 gród na Podole, Ukrainę, Zadnieprze, do Jelca w guberni woroneskiej (Gruner), 

 do krajów kaukaskich i przez Syberyją do Kamczatki. 



Z powyższego wynika, że granica południowa zasiągu powinnaby być prze- 

 prowadzona na naszej mapie z Siedmiogrodu na Podole i Ukrainę. Że jednak 

 fijolek piaskowy trzyma się przeważnie równin, unikając gór i podgórzy, więc cho- 

 ciaż i Węgry i Galicyja do zasiągu należą, jednak szeroki pas pod Karpatami jest 

 tego gatunku pozbawiony i granica południowa części zasiągu leżącej na północ 

 od Karpat, przechodzi z powiatu bolesławskiego (Bunzlau) na Szląsku, do lignic- 

 kiego (Ml 5, d), oławskiego (Ohland), opolski ^^go, kozielskiego (Cosel) i mysłowic- 

 kiego. Stamtąd w okolice Krakowa, Biecza, Tarnowa, Lwowa, Zaleszczyk 

 (Andrz. R. b, 40 sub Y. g 1 a u c a MB), skąd nad Dniestrem idzie do Uszycy 

 i odtąd staje się granicą nie cząstkowego, ale całkowitego zasiągu, przesuwając się 

 przez Bracław, Taraszczę i Łubny dalej ku wsckodowi, 



Pam, Fizyj. Tom XI. Dział UL —2. 



