14 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



Międzybórz i Bracław na Podolu, oraz Humań i Stawiszcze na Ukrainie. Linii 

 granicznej zasiągu nie kreślę. 



266. Fijołek stawowy. Y. stagnina Kit., V. lactea Rehb, V. 

 persicifolia Hartman,, Y. m o n t a n a Echb (non L). Nie rospatruję ogól- 

 nego zasiągu, bo u wielu botaników gatunek ten złączony zY. pratensis M et 

 Koch (n 168), więc trudno wiedzieć, do którego z dwu gatunków należą podawa- 

 ne stanowiska. Dość będzie powiedzieć żeY. stagnina Kit. rośnie dokoła 

 przestrzeni mapą objętej, bo w południowej Szwecyi, w Dorpacie, w guberni tul- 

 skiej, charkowskiej, wBesarabii, w Węgrzech i w Niemczech, gdzie go dużo nad Re- 

 nem. Chociaż cała przestrzeń mapą objęta do zasiągu należy, jest to jednak roślina 

 w wielu miejscowościach rzadka, albo bardzo rzadka; nieco częstsza na równinach 

 Szląska i w Poznańskiem, a na Litwie koło Mińska ma być pospolita (Paszkiewicz). 



267. Fijołek wyprostowany. Y. s t r i c t a Horn., Y. 1 a n c i f o 1 i a MB. 

 Podług Klingiego (FI. p. 416) ma być mięszańcem c a n i n aXs t a g n i n a. 

 Zgodnie z większością Flor zapisuję fijo/e/c wł/prostowar?//^ yako oddzielny gatunek, 

 tem śmielej, że mięszańce są to zwykle rośliny rzadkie, gdy tymczasem Y. s t r i- 

 c t a Horn. we wschodniej Galicyi rośnie obficie po łąkach w lasach dębowych o- 

 koło Pieniak, niedaleko od Podhorców (Rehman). 



Krańcami całkowitego zasiągu są : na północy Szwecyja^ na południu Pie- 

 mont, na wschodzie gubernia tulska i charkowska, ale do zasiągu tak wykreś- 

 lonego należy także odmiana : 



Y. Rupii Ali. 



uważana przez wielu za synonim Y. strictae Horn, przez Nymana za jej od- 

 mianę, a przez innych zahibryd canin axp ersicifolia Schrad. Wie- 

 lu nie odróżnia wcale ani Y. strictae ani odmiany, więc niema dostateczne- 

 go materyjału do kreślenia linii granicznej na przestrzeni mapą objętej. Zdaje 

 się jednak, że gatunek prawie całą przestrzeń zajmuje, odmiana część południową. 



268. Fijołek łąkowy. Y. p r a t e n s i s M. et Koch., Y. persici- 

 folia Roth., Y. lactea Fries., Y. p u m i 1 a Chaix. Dla tych samych 

 powodów, co przy n 266, nie próbuję wyznaczać ogólnego zasiągu. Tam nie było 

 przynajmniej trudności z przestrzenią mapą objętą, bo prawie cała należała do za- 

 siągu, tu zdaje się, że północna linija graniczna zasiągu przez mapę przechodzi, 

 ale nakreślić ją trudno z powodu, że w sp*sach /ijn/e/c łąkowi/ zapewne często u- 

 krywa się pod inną ogólniejszą nazwą. To jednak rzecz pewna, że trafia się na 

 Szląsku (Fiek subV. pumilaGhaix etvarietasfallacina Uechtr.), 

 na Ukrainie i na Zadnieprzu. 



269. Fijołek wyniosły. Y. e 1 a t i o r Fr., Y. montana Auct. (non L)., 

 Y. persicifolia var. elatior Neilr. Granica północna zasiągu przez 

 południową Szwecyją i Finlandyją prowadzi do guberni archangielskiej, potem 

 na Ural i przez Syberyją, do Bajkału (Ledebour); zachodnia przez Francyją do 

 północnych Włoch; południowa przez Serbiją, Rumuniją,Besarabiją, gubernię cher- 

 sońskąi ekaterynosławską do Ziemi dońskich kozaków, skąd przez Ural w głąb Sy- 

 beryi. Tak więc cała przestrzeń mapą objęta do zasiągu należy, ale w górsich fi jolek 



wcale nie rośnie, a na równinach jest rośliną rzadką, a nawet na znacz- 

 nych przestrzeniach dotąd niespotykaną. P omeraniją, Prusy Książące i znaczną część 



