16 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



mieszczą odmianę b e 1 1 a Gr. et Gord, a Lindemanii nad wyższym lugułem v a r . 

 intermedia Garck i ambigua Koch. 



273. Fijołek żółty. V. lu t e a Huds. Hozrzucony w górach Europy od 

 Portugalii do Siedmiogt'odu ; od Wielkiej Brytanii do Bośni i Hercegowiny. 

 Na przestrzeni mapa objętej w górach Olbrzymich, "(M 13 i), w Jesionikach (Ge- 

 senke), w Beskidach na Baraniej od strony południowej, w Tatrach od 1584 m do 

 2020 m (Kotula) i we wsf-hodnich Karpatach. W Sudetach odróżniana rzadka 

 odmiana p sudetica Willd 



274. Fijołek pochylony. V. d e c li n a., WK. V. heterophyllaBer- 

 toloni p declinata Koch., V. gr a c i 1 i s Sm. Eoślina alpejska i podalpej- 

 ska niektórych rozgałęzień Alp i Karpat Eośnie także w górach Bośni i Czarno- 

 górza. Na przestrzeni mapą objętej w Tatrach (M 14, e) dochodzi do 1581 m (Ko- 

 tula); znajduje się na połoninach w jasielskiem i sanockiem (Knapp); nad górnym 

 Sanem i Strwiążem rosprzestrzenia się od 660 ?n do szczytów (Kotula), a w gó- 

 rach Pokucia od 890 ?n także do szczytów (Zap.). Niektóre spisy roślin Pokucia 

 zamieszczają ten fijołek pod ogólniejszą nazwą Y. h e t e r o p h y 1 1 a Bertoloni. 



272. Fijołek alpejski. V. alp i na Jacg. Roślina górska Alp, Tatr 

 Karpat, Siedmiogrodu i Bukowiny, gdzie rośnie na Pietra-Domnei (u Knappa). 

 Wskazana także w Czarnogórzu (Nyman). Na Tatrach w pobliżu Zakopanego 

 rośnie od 1450 w (nad Małą Łąką, pod Wielką Turnią) do szczytu Krzesanicy, czyli 

 do 2127 m. (Pam. Fiz. III str. 229 i 247). Kotula naznacza w całych Tatrach ma- 

 ximum wzniesienia 2188 a minimum 1510 m (Rozm. r. n. w Tatr. str. 175). 



Krsiyiownicowate, 



276 Kriyźownica sybirska. PolygalaSibirica L. Zasiąg zaj • 

 muje wzdłuż całą Syberyją i wsuwa się do Europy wielkim klinem, szerokim 

 u podstawy od Orenburga do Kaukazu, u wierzchołka węższym : od guberni tulskiej 

 do charkowskiej. Dalej na zachodzie jest odosobniona wyspa Urzyiownicij sybir skiej 

 (M 15, /) na południowem Podolu (Schmal) a jeszcze dalej ostatnia zachodnia pla- 

 cówka w Węgi'zech (Nyman). 



Najwięcej gatunków Polygala na przylądku Dobrej Nadziei (DC. Prod- 

 r o m u s). 



277. Krzyżów nica większa. P. major Jacq. Zasiąg stosunkowo do 

 długości niezbyt szeroki. Granica północna zasiągu z Włoch idzie do 

 Kroacyi, Niższej Austryi, . na Morawy, do Węgier, Siedmiogrodu, na 

 Bukowinę (M 15, ^), na południowe Podole, nad Dniestr do Kamion- 

 ki (Andrz. Rys b. str. 49), nad Boh do Aleksandrówki (Andrz. R. b. str. 33), nad 

 Dniepr do ujść rzeki Konki (Andrz Rys. ó. Ciąg 2-gi str. 39), do guberni char- 

 kowskiej (Górnicki, Dopełn. FI. Chark.) kurskiej, woroneskiej, do Ziemi dońskich 

 kozaków i na międzymorze kaukaskie. Granica południowa wybrzeżami śród- 

 ziemnomorskiemi i czarnomorskiemi dostaje się do Persyi. 



