K. ŁAPCZYŃSKI. ZASIĄGI ROŚLIN. 



17 



Na przestrzeni mapą objętej poza północną granicą zasiągu otoczyłem ko- 

 lorem okolicę Lwowa (Knapp) i Bobrki (Gustawicz). Pod Tatrami spotkano 

 tylko po stronie południowej, więc poza granicą naszej mapy. 



278. Krzyżownica pospolita P vulgarisL Granica północna zasią- 

 gu, przeciąwszy północną Skandyna wiją, przecliodzi do guberni arcliangielskiej 

 (Beketow) i do Syberyi. Granica zacłiodnia nad Atlantykiem; granica połud- 

 niowa przebiega południową Europę, zostawiając za zasiągiem Sycyliją, Gfecyją 

 i Turcyją. Z Rumunii dostawszy się do południowej Bessarabii, posuwa się dalej 

 ku wscłiodowi w pewnej od morza odległości, przynajmniej Paczoski powątpiewa 

 ojej przebywaniu w południowej części guberni cliersońskiej, a spisy roślin eka- 

 terynosławskich nie zamieszczają jej wcale. To mnie spowodowało do przepro- 

 wadzenia południowej linii granicznej przez skraj mapy (M 15, h). Dalej grani- 

 ca południowa przez Zadnieprze, Krym (Ledebour) i Ziemię dońskich kozaków 

 dostaje się na Kaukaz, a stamtąd dt) Syberyi. Granica wschodnia zasiągu, jak 

 się zdaje przechodzi przez zachodnią Syberyją, bo Ledebour przy „Sibiria Baikal 

 (Georgi)" stawia (?), Turczaninow w nadbajkalskiej Florze P. yulgaris L. 

 nie zamieszcza i w zielniku Łagowskiego niema jej także. 



Na przestrzeni mapą objętej krzyżownica ta usprawiedliwia nazwę lineu- 

 szowską yulgaris, bo zwykle jest rośliną pospolitą, z wyjątkiem pobliża po- 

 łudniowej granicy zasiągu. 



Na Babią Górę wchodzi do wysokości 930 m. W Tatrach po stronie północ- 

 nej do 1064 rn (Kotula). Na Karpaty nad górnym Sanem i Strwiążem do 1130 m 

 (Kotula). Na góry Pokucia do 1350 w (Zap.). 



Odmiany tej krzyżownicy rozmaicie u nas odróżniają. Kto nie uznaje 

 P. c o m o s a Schk. za oddzielny gatunek, to przy P. yulgaris L, na wzór 

 Neilreicha zapisuje odmiany : 



a achaetes Doli. i 



P c o m o s a Doli. 

 Kto P. c o m o s a Schk. wpisał oddzielnie, to zamieszcza odmiany Kocha 

 P. yulgaris L. 



p oxyptera Rchb (sp), 



Yalpestris, 

 która jest co innego, niż gatunek P. alpestris Rchb. 



W jednym ze spisów galicyjskich odnotowano : P. yulgaris a t r i y i a - 

 lis L., a Rogowicz na Ukrainie odróżnił odmiany Ledeboura 



P m a j o r i 



Y m i n o ]'. 



^ Pierwsza z nich jest to samo co P. Y a i 1 a n t i i Besser, zapisana przez 

 Andrzej o wskiego u źródeł Bohu (Rys. b. str. 12), a druga toż samo, co wzmian- 

 kowana powyżej odmiana Kocha p oxyptera, którą Reichenbach uważa za 

 oddzielny gatunek, a za nim Sagorski i Schneider w świeżo wyszłej Florze Tatr- 

 U Kotuli jest podgatunkiem (Roz. r. n. w Tatr.). Rostafiński zapisuje ją w Prodro- 

 musie jako odmianę, odróżnioną przez Jastrzębowskiego na 3 stanowiskach Kró- 

 lestwa: Kazimierz (nad Wisłą), Kielce, Ojców, 



