30 



DZIAŁ III. BOTANIKA, 



W Tatrach w pobliżu Zakopanego zasiąg pionowy od 900 m ; w całych 

 Tatrach u Kotuli od 898 m do 1892 m. 



316. Łyszczec ostrolistny. Gr. acutifolia Eisch. Wąski zasiąg 

 od Jahorłyku (M 18/) i Odessy (Andrz.) położonych na krańcu zachodnim, cią- 

 gnie się przez Ekaterynosław do ziemi dońskich kozaków i na Kaukaz. Na 

 wschodzie ostatnie znane stanowiska : Astrachań (u Schmal.) i ujście Wołgi (Le- 

 debour). Poza liniją / otoczyłem oddzielnie kolorem Żytnogóry pod Stawiszcza- 

 mi (Andrz. u Rogowicza). 



Przebywanie tej rośliny w Austryi iw Węgrzech podług Nymana (1878) wąt- 

 pliwe. Schleclitendal z Langethałem (1883) dają opis i rysunek (PI v. D. T. 12 

 p. 64), zaznaczając, że Neilreich nie zalicza jej do flory Austryi i Węgier. 



? G. elegans ^B. Eoślina kaukaska i armeńska, raz jeden wzmiankowa- 

 na na Ukrainie w Stawiszczach w powiecie taraszczańskim (Andrz. u Rogowicza) 

 Niewiadomo, czy się tam utrzymała. 



317. Łyszczec wielki. G. altissima L. Zasiąg z Syberyi wkracza do 

 południowo-wschodniej i środkowej Rossyi europejskiej, aż do guberni charko- 

 wskiej, kurskiej i na skraj naszej mapy do guberni orłowskiej (M 18, ^i^). Dalej 

 na zachodzie znajduje się odosobniona placówka nad Dniestrem obejmująca Zalesz- 

 czyki i kawałek północnej IJukowiny fuKnappa). Na Kryściatku pod Zaleszczy- 

 kami rośnie ten łyszczec obficie (Rehman). 



318. Łyszczec baldaszkowy. Gr. f a s t i g i a t a L. Gr. a r e n a r i a WK. 

 Zasiąg szerszy niż dłuższy, mniej więcej czworokątny, wierzchołkami są : połud- 

 niowa Szwecyja, Petersburg, Dalmacyja i niższy Dniepr. Poza czworokątem 

 notowany w Archangielsku (Beketow) iw Szwajcaryi, jako roślina bardzo rzad- 

 ka (Nyman). Na całej przestrzeni mapą objętej rozrzucona, niekiedy bardzo rzadka, 

 czasem rosnąca obficie np. w Druskienikach (książę Massalski) i na górze Matu- 

 rze (czyli Mikutrze) pod Brodami (Rehman). 



? G. dichotoma. Besser. Rośnie na skałach koło Jasła (Bess. Gal. 

 I 372). Powtarza toż samo De Candole w Prodromusie : „i n s a x o s i s circa 

 Jasio" (1824). Knapp pisze (Spr. K. Piz. III 103) : „Obecnie botanikom cał- 

 kiem nieznana." (1869). Powtarza toż samo po raz drugi (1872) w dziele: Die 

 bisher bekann. Pflanz. Galiz. (pag 338). 



319. Łyszczec wiechowaty. G. p a n i c u 1 a t a L. Granica północna 

 zasiągu z Moraw przechodzi do Węgier, Mołdawii, Bessarabii (M 18, //), do 

 Mohilowa nad Dniestr (Rogowicz), Hajsyna (R), Białejcerkwi (R), Kijowa 

 (Schmal.), potem przez zadnieprze : powiaty perejasławski, łubieński i mirogro- 

 dzki, do guberni kurskiej, tambowskiej, kazańskiej i za Ural do Syberyi. Poza li- 

 niją h dalej ku północy, na przestrzeni mapą objętej był znajdowany: na Wołyniu 

 (Besser), w pińszczyźnie (Lindemann, Maryja Twardowska), na Litwie (Eichwald), 

 na nasypie kolei grajewskiej pod Strablą (Eismond), w Młocinach pod AYarszawą 

 (Pam. Piz. II 338). Z tego powodu w tablicy schematycznej pod n. 319 poza 

 czarnemi linijami napisałem „t e m p o r a t i m'", sądząc, że tak samo jak w Mło- 

 cinach, gdzie już więcej tego łyszczca nie spotykam i na innych północnych stano- 

 wiskach krajowych czasowo tylko przebywa. Granica zachodnia zasiągu z Mo- 

 raw przez- Austryją i Krainę idzie do Serbii, a południowa z Serbii, 

 przez Rumuniją ku morzu Czarnemu, potem do Krymu, na Kaukaz do 



