K. ŁAPCZYŃSKI. ZASIĄGI ROŚLIN. 



27 



nieuznając za gatunki: D. arenarius L, iD, serotinus WK. połączył 

 ich stanowiska ze stanowiskami D. p 1 u m a r i u s L Nareszcie Klingę zapisu- 

 je D. p 1 u m a r i u s L. do Flory Inflant, Kurlandyi i Estonii, ale podejrzywa, że 

 może tylko przyswoił się zdziczały; nadmienia przytem, że rzadki, nie wymienia- 

 jąc stanowisk. Wobec takiego stanu rzeczy osądziłem za najwłaściwsze nie 

 kreślić ciągłej linii granicznej, ale otoczyć kolorem (M. 16, /) kilkanaście stano- 

 wisk wymienionych w spisach roślin. Poza granicami naszej mapy na wschodzie 

 zasiąg, jak się zdaje, dochodzi do Ziemi kozaków dońskich, gdyż Tereki Syberyją 

 uralską opatrzył Ledebour znakiem (?), 



D. p 1 u m a r i u s L, rosnący w Tatrach jest to var. saxatilis Neilr.= 

 D. h u n g a r i c u s Pers. Dochodzi do 1800 m nad poziom morza (Kotula). 



309. Goździk piaskowy. D. arenarius L. Granica północna zasiągu 

 ze Szwecyi przez Finlandyją, gubernię archangielską (Beketow) i wołogodzką 

 prowadzi do Kazania; granica zachodnia ze Szwecyi przez Pomeraniją i Brande- 

 burgiją do Niższych Łużyc; granica południowa przez Szląsk (M. 18, b): a miano- 

 wicie przez powiaty zielonogórski (Grrunberg) i głogowski idzie w Poznańskie, 

 a stamtąd niewiadomą drogą do Niepołomic (Racib.) pod Krakowem. Z Niepołomic 

 do Sokolnik i Krządki (Jachno) w powiecie kolbuszowskim, do Leżajska (Jabłoń- 

 ski) nad Sanem blisko granicy Królestwa, do Janowa (Król.), do obwodu boberskie- 

 go (Grustawicz) i złoczowskiego (Rehman). Tu skręcam liniją h do Brodów 

 Klober), Kowla (Rogowicz) i na Białoruś (Ozołowski), skąd wypada ją ciągnąć 

 ku guberni tambowskiej (Wiaziemski, także Kożewnikow wykazują w Kozłowie) 

 i kazańskiej. Poza tą granicą południową był Goździk piaskowy znajdowany 

 w Dalmacyi (Nyman), a na przestrzeni mapą objętej w Prochorówce nad Dnie- 

 prem w powiecie zołotonoskim (Montresor). Ledebour wykazuje nad Bajkałem 

 (Georgi) ze znakiem (?), niema go jednak we Florze Nadbajkalskiej Turczanino- 

 wa, ani w zielniku Łagowskiego. 



Na przestrzeni mapą objętej, należącej do zasiągu roślina nieczęsta. W Kró- 

 lestwie poza Drzewicą w opoczyńskiem (Ejsmond), Słupią Nadbrzeżną w opatow- 

 skiem (Maryja Hempeł), Puławami (Berdau) i Krasnym Stawem (Maryja Hem- 

 pel), dalej na południu wcale niespotykana. W Prusach książęcych na wschód 

 od Królewca niespotykana także. W Kurlandyi i Inflantach rozrzucona. Na 

 niektórych stanowiskach rośnie obficie, np. na piaszczystych wzgórkach między 

 Ciechocinkiem i Raciążkiem, w Druskienikach (książę Massalski), w Płockiem 

 w Koziebrodach, w powiecie sierpeckim (Ejsmond), na górze Makutrze, czyli Mi- 

 kutrze pod Brodami (Rehman) i w Brodach (Klober). 



310. Goździk niewielokwiatowy. D. serotinus WK. D. pluma- 

 r i u s p serotinus Ledeb. Gatunek niewiele się różniący od D. p 1 u m a - 

 r i u s L., więc od niektórych botaników uważany za odmianę D. p 1 u m a r i i L. 

 a przez innych nieodróżniany wcale. Dlatego brak mi materyjałów do wykre- 

 ślenia linii granicznej zasiągu, ale tylko notuję, że na przestrzeni mapą objętej 

 znajdowany: w Sejnach (Dogiel, podał Rostaf.), w okolicach Warszawy (Waga), 

 w Krakowie i całej północnej Galicyi na kilkunastu stanowiskach, aż do galicyj- 

 skiego Podola (Jachno, Knapp, Rehman Ślendziński.) W obwodzie żółkiewskim 

 musi być dość częsty, skoro prof. Rehman zapisał go między typowemi roślinami 



Pam. Fizyj. Tom XI. Dział III— 4. 



