28 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



lasów sosnowych. Jundziłł i Ledebour zapisują go na Wołyniu, powoławszy się na 

 Bessera, ale niewymieniając stanowisk. Profesor Schmalhausen z Kijowa pisze 

 tylko: „spotyka się nierzadko"; można się domyślać, że w okolicach Kijowa. 

 Montresor mówi: roślina rzadka i podaje jedno zadnieprzańskie stanowisko: Pro- 

 cliorów w powiecie zołotonoskim. Oto i wszystko. Prócz Polonia, G-alizia, 

 V o Ih y ni a Nyman zapisał jeszcze Morawy, Węgry i Siedmiogród. 



311. Goździk strzępiasty. D. s u p e r b u s L. Granica północna zasiągu, 

 przeciąwszy Laponiją, prowadzi do guberni archangielskiej, na Ural i przez całą 

 Syberyją. Na zachodzie Wielka Brytanija do zasiągu nie należy. Granica po- 

 łudniowa z Francyi idzie do północnych Włoch, do Serbii, Rumunii, na Bukowi- 

 nę (M. 14, m), na Pokucie, w Czortkowskie, za Zbrucz do Międzyborza (Rogo- 

 wicz). do Werbki w powiecie latyczewskim (Montresor), do Bracławia (Rogo- 

 wicz), Czehryna (R.), Połtawy (R.), do guberni charkowskiej, do Ziemi doń- 

 skich kozaków, na Kaukaz i za Kaukaz, skąd przechodzi do Syberyi. 



Na przestrzeni zasiągu raapą objętej w niektórych prowincyjach i miejsco- 

 wościach np. w Prusach książęcych i królewskich (Klinggraff), w kutnowskiem 

 (Drynier), pod Częstochową (Karo), pod Lublinem (K.), w przemy skiem (Kotula) 

 goździk strzępiasty jest odnotowany jako roślina rzadka; w innych zapisywany ja- 

 ko roślina niezbyt rzadka, a tylko w okolicy Kijowa zaliczony do roślin pospoli- 

 tych przez Rogowicza. 



Na góry D. s u p e r b u s L. wchodzi wysoko, ale jako 



var. g r a n d i f 1 o r u s Tausch (sp.)=D. s p e c i o s u s Rch.=:D. Wimme- 

 ri Wichura=D. super bu s alpestris Kablik. Odmiana ta rośnie w gó- 

 rach Olbrzymich, Jasionikach (Gesenke), na Babiej Górze, (do 1535 m Zap.) 

 w Tatrach (do 1894 m Kotula) i w górach Pokucia (do 1620 m Zap.). Knapp oso- 

 bno zapisuje odmiany: p a 1 p i n u s Kablik i y s p e c i o s u s Rchb. 



? D. corymbosus Andrz. (non Siebth) 



? D. corymbosus Siebth. 



Profesor Trautyetter w Incrementa El. pha. Ross. Fasc. I p. 131 pod nn. 763 

 i 764 zapisuje te goździki, każdy osobno. Przy pierwszym wymienia Podole, po- 

 wołując się na Andrzejowskiego: Isczislenie rastenij podolskoj gubernii pag. 18. 



Przy drugim wymienia także Podole, powołując się na Rogowicza: ,,Obozre- 

 nie semienn. i wysszich spor. rastenij gub. Kijew. Ucz. Ok. p. 42", zapisując 

 przytem uwagę: „Nonne potius D. corymbosus Andrzej. 



Flora Schmalhausena o pierwszym goździku zupełnie nie wspomina, o drugim 

 robi wzmiankę: „zamieszczony przez Rogowicza przez pomyłkę" (p. 81) 



Nynian we Florze Europy także gatunku Andrzejowskiego nie zamieszcza, 

 a jako miejsce pobytu D. c o r y m b o s u t-^ Siebth podaje: Konstantynopol, Ma- 

 cedoniją, Tesaliją, Czarnogórze i Hercegowinę (p. 102). 



Wobec takiego stanu rzeczy stawiam przy obudwu goździkach (?), pragnąc, 

 aby który z naszych botaników, znalazłszy się na Podolu w powiecie bałckim, 

 w miejscowości Okny, w czasie kwitnięcia goździków, mógł rzecz sprawdzić na 

 miejscu. Na cytowanej przez Trautyettera str. 42 pracy Rogowicza, jedno widzę 

 wymienione podolskie stanowisko, tylko co wspomniane Okny. 



312. Goździk skalny. D. p e t r a e u s WK. Rośnie na niektórych górach 



