36 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



X S. proćumbens Marr. Eoślina Syberyi, stepów kirgiskich i Rossyi wscłiod- 

 niej. Zachodnia granica zasiągu w pobliżu przestrzeni mapą objętej, bo w gu- 

 berni kałuskiej. 



335. Lepnica francuska. S, g a 1 1 i c a L, Glranica północna zasiągu z Fran- 

 cyi przez Niemcy dostaje 'się do Brandeburgii, do Trzemeszna (M. 19, /"), Kroto- 

 szyna (Eitschl.), Częstochowy (Jastrz. u Eostaf.), Chęcin (Berdau u Eostaf.), L3 

 żajska (Jabłoński), Niemirowa (Król), Złoczowa (u Knappa), Sokolnik pod Tarno- 

 polem (u ;K.), potem idzie przez Podole (Besser.) do Stawiszcz na Ukrainie 

 (Andrz.), a dalej nie wiem którędy liniją / prowadzić ku Ziemi kozaków dońskich 

 i ku Kaukazowi. Bardzo być może, że na Ukrainie kończy się zasiąg europejski, 

 a dalej na wschodzie jest drugi Mogą się w przyszłości złączyć, bo zdaje się, 

 że ta południowo-europejska lepnica coraz się dalej rozłazi po uprawnych polach. 

 Poza liniją / otoczyłem kolorem okolicę Gdańska (Klinggraff) i w Prusach ksią- 

 żęcych Eastembork (Eastenburg). 



Granica zachodnia zasiągu z Francyi przechodzi na półwysep iberyjski, 

 a południowa prowadzi przez północną Afrykę na Kaukaz. 



Na przestrzeni zasiąga mapą objętej roślina bardzo nierówno rozłożona 

 W wielu okolicach rzadka, a nawet na niższym Szląsku może tylko czasowo się 

 zjawiająca. Częściej się spotyka na Szląsku południowo-wschodnim, w okolicach 

 Krakowa, Częstochowy, w dorzeczu Soły i w Przemyskiem. Na Karpaty wcho- 

 dzi niewysoko: na Babią Górę 750 m, (Zap.). 



Eostafiński w Królestwie, Berdau pod Krakowem, na Beskidzie i na Podha- 

 lu odróżniają: 



var. anglica L. (sp.). 



a Fiek na Szląsku: 



V a r. q u i n q u e V u 1 n e r a L. (sp.). 



336. Lepnica zwisła. S. n u t a n s L. Granica północna zasiągu przecina 

 północną Eossyją i Syberyją, aż do Dauryi. Granica zachodnia dosięga Atlantyku,, 

 nieobejmując Irlandyi. Granica południowa, zaczepiwszy o północną Afrykę, do- 

 staje się na wybrzeża czarnomorskie, a wyminąwszy Grecyją i kawał Turcyi, wie- 

 dzie do Krymu, na Kaukaz i do Syberyi. 



Na całej przestrzeni mapą objętej roślina nierzadka, a często pospolita. 

 Odmian po większej części górskich kilka, zapisywanych pod różnemi nazwa- 

 mi, niekiedy jako oddzielne gatunki. 



var. commutata Schur, na Pokuciu (Eehman). 



V a r. d u b i a Herbich (sp.), na Pokuciu (Wołoszczak, Zapałowicz), na Bu- 

 kowinie (Eehman). Jako synonim Zapałowicz zapisuje S. transilyanica 

 Sćhur. 



V a r. i n f r a c t a WK. (sp.), w Tatrach (Berdau), na Pokuciu (Slendziński). 

 U Knappa dwie poprzednie odmiany wpisane jako synonimy var. infracta 

 BF. (Berdau Flora). 



var. glabra Schk. (sp.), jako synonim poprzedniej zapisana w Tatrach 

 przez Sagorskiego ze Schneiderem. Fiek wymieniają na Szląsku, podając kilka- 

 naście stanowisk górskich i objaśniając, że na równinach odmiana rzadka. 



337. Lepnica włoska. S. i t a li c a Pers. Cucubalusitalicus L. 

 Granica północna zasiągu z Portugalii przechodzi do Hiszpanii, południowej Fran- 



