R. DMOWSKI. vSTUDyJA NAD WYMOCZKAMI. 



95 



Formy, badane przeżeranie, należą do bardzo ruchliwych, wskutek czego 

 obserwowanie żywych okazów napotyka znaczne trudności. Ażeby je usunąć, za- 

 stosowałem środek tamujący ruchy, mianowicie rosczyn peptonu i). Po dodaniu 

 jego kropli do preparatu, znajdującego się na szkiełku przedmiotowem, ruchy je- 

 dnych wymoczków stawały się bardzo powolnemi, innych zaś zupełnie ustawały. 

 Te ostatnie po upływie kilku minut zaczynały się znowu poruszać, zrazu powoli, 

 potem prędzej, wreszcie ze zwykłą sobie szybkością. Środek ten miał dla mnie 

 wielkie znaczenie przy badaniu form drobnych (np. M i c r o t h o r ax). Należy 

 zauważyć, że jest on mniej dogodny przy badaniu form o delikatnem ciele, ponie- 

 waż zmieniają one kształt w rosczynie peptonu. 



Rysunki zdejmowałem przy pomocy widni optycznej Doyerea i M. Edwardsa, 

 wykonanej przez A. Prażmowskiego, z preparatów, utrwalonych kwasem osmowym 

 17o, odczynnikiem F o 1 a N. 2 i odcz. B r a s e a. 



Literatura. 



1. F. Stein. Die Infusionsthiere auf ihre Entwickelungsgeschichte untersucht 



Lipsk. 1854. 



2. „ Ueber Leucophrys patula. Sitzungsberichte d. K. k. bohm. Ge- 



sellschaft. 1860. I. str. 44-48. 



3. „ Ueber die Eintheilung der holotrichen Infusionsthiere und einige 



neuere Grattungen und Arten dieser Ordnung. Sitzungsberichte d. 

 K. k. bóhm. Gesellschaft. 1860. II. str. 56-62. 



4. Th. W. Engelmann. Zur Naturgeschichte der Infusionsthiere. Zeitschr. 



fur wiss. Zoologie. T. XI. zeszyt 4. 1861. 



5. F. Stein. Der Organismus der Infusionsthiere. T. II. Lipsk. 1867. 



6. A. Wrześnio wski. Przyczynek do historyi naturalnej wymoczków. Roczni- 



ki Tow. naukowego krakowskiego. T. 35. 1867. 



7. „ Beobachtungen itber Infusorien aus der Umgebung von Warschau. 



Zeitschr. fur wiss. Zoologie. T. XX. 1870. 



8. E. Fromentel. Etudes sur les Microzoaires ou Infusoires proprement dits. 



Paryż. 1874. 



9. C. Mereschkowsky. Studien uber Protozoen des nordl. Russlands. Arch. 



fur mikr. Anatomie. T. 16. 1879. 



10. W. Sayille Kent A manuał of the Infusoria. Londyn. 1880—1882 T. II. 



11. E. Maupas. Contribution a Tetude morphologiąue et anatomiąue des infu- 



soires cilies. Arch. de zool. exper. et gener. Seryja 2. T. 1. 1883. 



') W ostatnich czasach J. Eismond (Eine einfache Untersuchnugsmethode fiir lebende Infu- 

 gorien. Zool. Anzeiger N. 352. 1890) użył w tym celu z bardzo pomyślnemi rezultatami rosczynu 

 gumy wiśniowej. 



