K. J)MOWSKl. STUDYJA NAD WYMOCZKAMI. 



Ostatnie dwie formy, których opis podałem, należą, do wymoczków o grzbie- 

 cie nagim i brzusznej powierzchni spłaszczonej, wskutek czego wielokrotnie we- 

 spół z pokrewnemi sobie formami należącemi do podrodziny Chilodontiua 

 i rodziny M i c r o t h o r a c i n a, były zaliczone do rzędu Hypotricha 

 Ten sam los i z tegoż powodu spotykał niektóre formy z rodziny T r a u c h e i i - 

 n a, jak Lionothus, Loxodes G-rupy te nie znajdują się wzajemnie 

 w bespośredniem pokrewieństwie. Stwierdzić jednak należy fakt, że we wzmian- 

 kowanych trzech grupach, jak i w rzędzie Hypotricha, występują jedno- 

 cześnie dwie cechy: spłaszczenie strony brzusznej i zanik rzęs na stronie grzbie- 

 towej, z czego drogą, indukcyjną wyprowadzić trzeba zasadę współrzędności po- 

 wyższych cech. To współrzędne występowanie da się wytłumaczyć przystosowa- 

 niem się form przytoczonych do łażenia po powierzchni wodorostów i innych ciał 

 za pomocą rzęs strony brzusznej, przyczem rzęsy strony grzbietowej zanikły, jako 

 niepotrzebne, a nawet szkodliwe. Jeżeli bowiem sobie wyobrazimy wymoczka 

 z jednej strony płaskiego, a z drugiej wypukłego i na obu stronach pokrytego 

 rzęsami, to ruch rzęs strony wypukłej będzie mu przeszkadzał pływać w prostym 

 kierunku i będzie go zmuszał do zakreślenia drogi łukowej. Temu też przystoso- 

 waniu wiele form tego typu zawdzięcza redukcyją liczebną rzęs strony brzusznej, 

 idącą w parze z wydłużeniem i zgrubieniem rzęs pojedynczych. 



') Już Wrze śni owski (7, str. 496) zwracał uwagę, że wspomnianym grupom ze względu 

 na ogół ich cech należy się miejsce w rzędzie H o 1 o t r i c h a, a nie w rzędzie Hypotricha 

 jakby to wynikało ze ścisłego stosowania się do klasyfikacyjnej zasady Steina. , 



