114 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



8. Gr. Eisen. Eidrag till kannedomen om New Englands och Canadas Lum- 



bricider. Ofyersigt af KongL i t. d. 1874. 



9. ¥r. Yejdowsky. Beitrage zur Oligochaeteufauiia Bolimens. Sitz. d. Kónigl. 



bohm. Gesellschaft in Prag. 1876. 



10. Fr. Yejdowsky. System imd Morphologie der Oligochaeten. Prag. 1884. 



11. L. Oerley. Beitrage zur Lumbricinen Paima der Balearen. Zoolog. Anzeiger 



m 284. 1881. 



12. (L. Oeiiey. A. raagyarorszage Oligochaetek Faimaja I. Terrieolae. 



Biidapest. 1881.) 



13. H. iJde. Ueber die Ritckeńsporen der terricolen Oligochaeten, nebst Bei- 



tragen zur Histologie des Leibesschlauches und zur Systematik dei* 

 Lumbriciden. Zeitschr. f. wiss. Zool. B. 43. 1885—86. 



14. D. Bosa. Lumbricidi del Piemonte. Toriuo 1884. 



15. D. Rosa. Note sui Ijombrici del Yeneto. Yeuezia. 188(>. 



16. D. Rosa. Allolobopliora celtića n. sp. BuUdtino dei Musei di Zoologia et 



xAuatomia comparata delia B. Univers. di Torino, 1886. 



17. D. Bosa. Note sui lombrici del Yeueto. Ibidem, 1886. 



18. D. Bosa. Note di Biologia alpiua. La distribuzione yerticale dei lombri- 



chi sulle Alpi. Ibidem, 1887. 



19. D. Bosa. Di uu uuovo Lombrico italiano, Allolobophora Tellini u. sp. 



Ibidem, 1888. 



20. D. Bosa. Note sui Lombrichi iberici. Ibid, 1889. 



21. N. Kulagin. Zur Anatomie u. Systematik der russischen Lumbricideu. 



Zool. Anzeiger. 1888. 



Dżdżownice zwane także dżdżownikami (L u m b r i c i d a e) stanowią jedne 

 z rodzin rzędu skąposzczetów (O 1 i g o c h a e t a). Te ostatnie wraz z rzędem 

 sutoszczetów (P o 1 y c h a e t a) tworzą podgromadę szczecionogów (C h a e t o - 

 p o de s), należącą do gromady robakÓAv obrączkowych, czyli pierścienic (A n n e - 

 1 i d e s). ^ 



Ciało wydłużone, obłe, na przednim i tylnym końcu zazwyczaj zwężone, nie- 

 kiedy mniej lub więcej przypłaszczone, lub czworograniaste ; często przedni od- 

 dział ciała jest obły, tylny spłaszczony. Ciało składa się z licznych obrączek, 

 czyli pierścieni (segmentów), których liczba jest rozmaitą, nietylko u różnych ga- 

 tunków/ lecz waha się także w pewnych granicach u jednego i tego samego gatun- 

 ku. Na przednim końcu ciało przedłuża się w bardzo wąski oddział, zwa- 

 ny płatem głowowym (1 o b u s c e p h a 1 i c u s), zaokrąglony na wierzchołku, lub 



