124 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



Powyższy gatunek jest jedynym, jaki udało mi się dotychczas znaleść w fau- 

 nie naszej z gatunków, utworzony cli w ostatnich czasach z dawnego gatunku 

 L. a g r i c o 1 a Hoffm. (=:L u m b r i c u s t e r r e s t r i s Eisen). 



Ciało walcowate, zwężone nieznacznie ku przodowi, silnie zaś spJaszczo- 

 ne w części tylnej ; przy skurczach ciała przypłaszczenie to staje się bardziej 

 uderzającera. Jest to największy z obserwowanych dotąd przeżeranie gatun- 

 ków krajowych, niektóre bowiem egzemplarze^ wyciągnięte, dosięgają do stopy 

 długości i do grubości palca małego. Płat głowowy duży, z przodu zaokrą- 

 glony; tylna część jego dzieli zupełnie segment gębowy na dwie połowy. 

 Na grzbietowej powierzchni płata głowowego brózda poprz.eczna; na brzusz- 

 nej brózda podłużna, zwykle rozwidlona ku przodowi. 



Siodełko zajmuje 6 pierścieni, a mianowicie: od 31 do 36. 



Otwory płciowe męskie wraz z otaczającemi je t u b e r c u 1 a v e n - 

 t r a 1 i a na pierścieniu 14-ym. 



T u b e r c u 1 a p u b e r t a t i s, niezawsze wyraźnie określić się da- 

 jące, ułożone są na pierścieniach: 32, 33, 34, 35. Zaznaczę tu przytem, że 

 na ostatnim z wymienionych pierścieni tub. p u b e r t a t i s występują 

 często o wiele mniej wyraźnie, niż na trzech pierwszych. Otworki grzbietowe 

 według Udego u jednych osobników zaczynają się między 6 — 7 pierścieniem, 

 u innych pomiędzy 7 — 8. Ogólua liczba pierścieni u obserwowanych przeze- 

 mnie gatunków, wynosiła 142-— 144. Rosa podaje dla form włoskich największą 

 liczbę 152, najmniejszą 112; inni autorowie podają dla form z krajów^ bardziej 

 północnych 150 — 180. Barwa zwykle jednorodna; na stronie brzusznej jasno 

 cielista, na grzbiecie av części przedniej ciemno-brunatna, wpadająca w fijo- 

 letową, w części tylnej czerwonawo-mięsna. Naskórek grzbietu błyszczy 

 silnie barwami tęczowemi, w których przeważa iijoletowawa, lub niebieskawa; 

 siodełko wyróżnia się barwą jaśniejszą, jest żółto brunatne, wpadające w ko- 

 lor miedziany. 



Gatunek ten spotykałem w wielkiej ilości w ogrodach podmiejskich 

 i miejskich, w niezabrukowanych dziedzińcach domów warszawskich, zwłasz- 

 cza w ogródkach podwórzowych; po deszczu można je widzieć leżące na ziemi 

 w ogrodach miejskich. 



Bodzaj: Ailolobopliora Eiseii. 



Charakterystyka rodzaju A 1 1 o 1 o b o p h o r a (Eisen) : 

 T u b e r c u 1 a v e n t r a 1 i a na 14 pierścieniu ciała. Płat głowowy 

 na stronie grzbietowej niezupełnie rozdziela segment gębowy na dwie części, 

 a mianowicie przenika tylko do ^U, Yg, 'j^ Jub -7, długości segmentu tego. 

 Szczecinki w S~iu szeregach, z których każde dwa sąsiednie, należące do jed- 

 nego z czterech rzędów, są bardzo zbliżone do siebie. 



