DR. JÓZEF NUSBAUM. STUDTJA NAD FAUNĄ. 



131 



Tubercula pubertatis po trzy z każdej strony, a mianowicie 

 na 30, 31, 32 pierścieniu ciała. 



Tubercula yentrałia występują zwykle bardzo wyraźnie, 

 umieszczone na 14 pierścieniu; zazwyczaj pierścień ten wskutek obecności na 

 nich tub. v e n t r a 1 i a jest nieco zgrubiały. 



Ogólna liczba pierścieni około 80, 90; według Eiseirn, waha się o.d 80 do 90, 

 według Eosy, od 80 do 95. Pierścień odbytowy duży, nieco gruszkowaty. 



Układ szczecinek podany był przy charakterystyce rodzaju D e n d r o - 

 b a e n a. 



Ubarwienie ciemno-brunatne, dosyć jednostajne, tylko w tyle nieco jaśniej- 

 sze; siodełko czerwonawo-pomarańczowe. 



Przebywa w drzewie butwiejącem, najczęściej pod korą spróchniałych pni; 

 kilkakrotnie znalazłem egzemplarze tego gatunku w ziemi humusowej, w lasach 

 wilgotnych. Jest to jeden z najpowabniej szych gatunków dżdżownic naszych; za- 

 chow^any w alkoholu może być poznany po samem już ubarwieniu, gdyż ciało 

 przyjmuje barwę szaro brunatną, niekiedy wpadającą w czarniawą, a siodełko 

 bieleje, wskutek czego kontrast białej obrączki na ciemnem bardzo tle staje się 

 wielce charakterystycznym dla tego gatunku. 



W zbiorze swoim dżdżownic krajowych posiadam kilka egzemplarzy, któ- 

 rych określenie niemało przysporzyło mi kłopotu, a które podobne są pod każdym 

 prawie względem do D. Boeckii Eisen, z wj^jątkiem jednej cechy, wielce osobliwej, 

 której nie posiadają żadne inne dżdżownice z dotąd opisanych w literaturze. 

 A mianowicie, trzy egzemplarze ze znajdujących się w zbiorze moim, posiadają 

 w alkoholu zabarwienie zupełnie takie samo, jak D e n d r o b a e n a Boeckii, 

 tubercula pubertatis również, jak u tego ostatniego gatunku, na 

 pierścieniach 30, 31, 32, siodełko podobnież zajmujące od 28 do 32 pierścienia. 

 Układ szczecinek również taki sam, jak u D. Beckii. Różnice atoli polegają na tem, 

 że ilość ogólna pierścieni wynosi tu od 50 do 80 (gdy tymczasem u D. Boeckii 

 od 80 do 90), a co najważniejsza, że t u b e r c u 1 a v e n t r a 1 i a są tu bardzo 

 słabo rozwinięte i występują na pierścieniu 15, czem się zasadniczo różnią od po- 

 łożenia tychże części u wszystkich innych nietylko gatunków, ale i rodzajów 

 dżdżownic. Ponieważ położenie tub. v e n t r a 1 i a jest bardzo ważne i słu- 

 ży za cechę rodzajową, niemożna więc opisanych tuybrm uważać za odmiany 

 rodzaju D e n d r o b a e n a, lecz wypadałoby utworzyć dla nich nawet nowy 

 rodzaj. Ponieważ jednak posiadam dotąd tylko trzy egzemplarze formy tej, 

 a różnice wyżej wspomniane zauważyłem na egzemplarzach spirytusowych (wpra- 

 wdzie doskonale zachowanych po uprzedniem działaniu B% roztworu kwasu azot- 

 nego), podaję tylko spostrzeżenie powyższe jako wiadomość tymczasową aż do 

 czasu, gdy po otrzymaniu egzemplarzy żywych najbliższego lata będę mógł jesz- 

 cze sprawdzić spostrzeżenia swoje i uzupełnić opis tych bądź co bądź wielce cie- 

 kawych form. Formy te znalazłem w sąsiedztwie zwykłych egzemplarzy D. 

 Boeckii. 



