PIETKIEWICZ. STOSUNKI OPADU W WARSZAWIE. 



185 



wiadało zupełnie naturze zadań. Granica ta jednak ze względu na swą ścisłość 

 nie nadaje się do poszukiwania, jakiego próbę zamierzam tu podać. Mamy wiele 

 miesięcy, pór roku i lat całych, w których opad niewielka okazuje różnicę od ilo- 

 ści średniej, nie mogą mieć przeto charakteru ani suchego, ani mokrego, a przecie 

 do tych dwu tylko kategoryj, podług powyższego, odniesione być winny. Ścisłość 

 granicy wyklucza zupełnie kategoryj ą trzecią, którą nazwać możemy umiarkowa- 

 ną. Każda wprawdzie przyjęta liczba stała ma tęż sarnę niedogodność, że już nie- 

 wielka i nic prawie nieznacząca przewyżka, lub deficyt stanowi o charakterze ba- 

 danej epoki, ale wprowadzając trzecią kategoryj ą lat umiarkowanych już tern sa- 

 mem zbliżamy się do rzeczywistości, odnosząc do dwu pierwszych większe tylko 

 zboczenia. 



Jeśli przyjmiemy, że lata umiarkowane wahają się koło średniej w granicach 

 +' 100 mm, a wahania większe nadają im charakter mokry lub suchy, to przeglą- 

 dając szereg zboczeń w naszych 74 latach i oznaczając przez mniej ( — ) lata su- 

 che, przez kółko (O) lata umiarkowane i przez więcej (+) lata mokre, znajdziemy 

 kolejno od r. 1813 co następuje: 



Epoka I 

 sucha 



Epoka 



O 



mokra 



od 1813 



, Ol 



—1 



Ol 



+1 



05 

 —2 

 02 

 —2 

 02 



od 1830 



r 4-1 

 —1 

 01 



+1 



01 



—1 



01 



—1 



01 



+1 



—2 

 01 



+1 



2 

 03 

 4*2 

 01 

 + 3 

 02 

 + 2 

 02 

 —2 

 01 

 + 1 

 —1 

 01 



+1 



02 

 + 1 



W odsetkach 



— 50 11+ 1 lat 17 —0,29 O 0,65 +0,06 



l 



od 1850 r. /— 10 (3 17 +14 lat 41 —0,24 O 0,42 +0,34 



Opad rocz- 

 ny z prze- 

 cięcia 

 529 mm 



605 mm 



Pam. Fizyj. Tom IX. 



Dział L— 24 



