PIETKIEWICZ. STOSUNKI OPADU W WARSZAWIE. 



195 



druga od 31 Sierpnia do 14 Listopada dni 75, razem dni 221; pierwsza zaś epoka 

 deszczów od 8 Maja do 31 Sierpnia dni 115, druga od 14 Listopada do 13 Grudnia 

 dni 29, razem trwa dni 144. W pierwszych dniach Lutego postrzegamy przytem 

 małe powiększenie się częstości opadu, które ciągłość zmniejszania się jego 

 w pierwszym okresie przerywa. Pole zmienności, czyli różnica między skrajnemi 

 wynosi 0,098, 



Pod względem obfitości opadu mamy jedno tylko w ciągu roku wahanie: od 

 najmniejszości-dnia 7 Lutego do naj większości dnia 20 Lipca wzrastanie trwa bez 

 przerwy dni 163, malenie zaś zabiera resztę roku dni 202; epoka mokra, tj. ponad 

 stanem średnim od 12 Maja do 27 Września obejmuje dni 138, sucha zaś resztę 

 roku dni 227. Wzrastanie tedy od zimy do lata postępuje o wiele szybciej niż 

 malenie od lata do zimy, obfitość też ponad stanem średnim, trwając czas krótszy, 

 odznacza się większą intensyjnością, niżeli ubogość opadu poniżej stanu średniego. 

 Pole zmienności zabiera 1,67 mm. 



Wyznaczone tym sposobem 23 punkty krzywej, przedstawiającej zmienność 

 roczną częstości opadu, a 17 punktów krzywej, wyrażającej takąż zmienność obfi- 

 tości opadu, dają możność dokładnego w T ykreślenia tych linij graficznie, jak to na 

 dołączonych Tab. I i II uczyniliśmy, przyjmując na odciętej lmm dla dnia jednego 

 360° 



czyli dla w łuku, zaś na rzędnej 0,001 częstości = \mm, a lmm obfitości po- 

 większyliśmy dla uwydatnienia zwrotów 100 razy. 



Krzywa, częstość opadu przedstawiająca, przypomina odwrotny kierunek 

 krzywej barycznej (Pam. Fiz. Tom. IV Tab. I): w Lipcu, w tym czasie właśnie, 

 kiedy normalny stan barometru jest najniższy, częstość opadu dochodzi najwięk- 

 szości, ma]eje ona wraz z podnoszeniem się barometru do Października i dalej 

 wzrasta do końca Listopada, kiedy barometr opada, następnie w Styczniu obie 

 krzywe znowu się zbliżają i tylko podczas wiosny zdają się przybierać kierunek 

 równoległy; to się tłumaczy prędszem w tym czasie wzrastaniem ciepłoty na lą- 

 dzie, niż na morzu, a tern samem oddaleniem się chłodnych wiatrów morskich od 

 stanu nasycenia, co w skutku rzadszy wytwarza opad. 



Wyjaśnienie tych stosunków opadu znajdujemy w gruncie rzeczy w uzasad- 

 nieniu samych krzyżownic wiatrów i ruchu tak ciepłoty, jak i ciśnienia powietrzni 

 w Warszawie. Atoli stosunki hydrometry czne zależą nietylko od kierunku wia- 

 trów, które powstają z różnicy ciepłoty, wytwarzającej odmienne ciśnienie po- 

 wietrzni, lecz głównie położenia gieograficznego, jak: sąsiedztwa morza, wywiązu- 

 jącego parę, kierunku i wysokości gór, skraplających tę ostatnią i t. p. Rzućmy 

 przeto raz jeszcze okiem na stosunki, jak się te okazują na większej przestrzeni. 

 W przecięciu roku, jak już Buchan l ) dowiódł, znajdują się na północ, półkuli dwa 

 główne minima ciśnienia atmosferycznego, z których jedno na północ, części Atlan- 

 tyku, drugie na północ, części oceanu Wielkiego, słabsze podrzędne minima ciśnie- 

 nia występują w Pn. Z. Indyjach, w stronie wschodniej morza Śródziemnego, 

 a jeszcze słabsze miejscowe minima na temże morzu między wybrzeżami Włoch 



l ) The mean pressure of the atmosphere und the preyaling Winds over the Globe. 



