202 



DZIAŁ I. METEOROLOGU A I HIGROGRAFIJA. 



Ogólny zarys krzywej normalnych temperatur dziennych zbliża się do kształ- 

 tu, oznaczonego na fig. 2. Z biegiem lat nierówności krzywej normalnych wyró- 

 wnywać się będą, ale ogólny jej zarys nietylko się nie zmieni, lecz przeciwnie co- 

 raz podobniejszym stawać się będzie do wskazanej przez nas krzywej, czyli przy- 

 jąć można, iż krzywa normalnych temperatur dziennych dąży do przybrania kształ- 

 tu ślimaka Paskala. 



Chodzi więc teraz o takie oznaczenie parametrów a i żeby zdeterminowa- 

 na przez nie krzywa możliwie jaknaj bardziej zbliżała się do krzywej normalnych 

 temperatur dziennych. 



Parametry takie możemy znaleść zapomocą metody najmniejszych kwa- 

 dratów. 



Aby jednak było można użyć wprost równania (2), poznać trzeba liniją naj- 

 większości i najmniej szóści, którą za oś układu współrzędnych biegunowych przy- 

 jąć należy. Źe zaś obserwacyja wcale nam takiej prostej nie wskazuje, bo maxi- 

 mum 19°,31 (kol. 2, na str. 212) z d. 24 Lipca i minimum — 5,69 z d. 3 stycznia nie 

 leżą na jednej prostej (patrz fig. lj, zatem żeby uniknąć wszelkiej dowolności, na- 

 dajmy osi układu kierunek dowolny. 



Podstawmy w (2): 



w = a -f cp, 



gdzie a dowolny kąt odchylenia prostej największości i najmniejszości od nowej 

 osi układu. Ponieważ: 



cos (o = cos (a -\- cp) = cos a cos cp — sin a sin cp, 



skąd: 



p 1 = a -Ą- b cos a cos cp 



sin a sin cp, 



zatem oznaczywszy 



b cos a — B, — b sin a = O, a = A, ^ = r, 



mieć będziemy równanie 



(3) r = A -f- B cos cp -J- C sin cp, 



dla którego oś układu dowolnie obraną być może. Przyjmijmy dla niej np. kieru- 

 nek promienia, odpowiadającego 1-mu Czerwcowi. 

 G-dy zamiast cp kolejno podstawiać będziemy: 



0,{jf = 59'0'',98361, 2. gj 3. gj£ . . . , a *a r 



zwiększone o 10 normalne temperatury dzienne z d. 1, 2, 3, 4, . . . Czerwca 

 i t. d., to otrzymamy 366 równań, z których oznaczyć trzeba najprawdopodobniej- 

 sze wartości parametrów A, B, C. 



