B. DANI ELE WICZ. KRZYWA WYRÓWNANYCH. 



205 



gdzie już teraz a i b mają znane nam wielkości liczebne. 



Średnią wartością funkcyi p, w granicach co od a 0 do a t , jest — jak wiadomo 



« 0 P ^ w J «„ p d& 



Z pomocą tego wyrażenia łatwo znaleść można średnie temperatury różnych 

 części roku, np. miesięcy, podstawiwszy za p jego wyrażenia z (10), a za a 0 i a t 

 granice, wyrażone w łuKach, wziętego pod uwagę okresu czasu. 



Gdy nam chodzi o średnią temperaturę roczną, dość jest podstawić a 0 = o, 

 = 2 Ti, wtedy 



czyli parametr a = 7,42 stanowi średnią tamperatury roczną, co zresztą wynika 

 wprost z pierwszego równania (5). 



Maximum i minimum temperatury, otrzymamy z (10), zakładając: dla pierw- 

 szej (o = 0, dla drugiej o> = 180°, co uczyniwszy, otrzymamy: 



Odjąwszy od pierwszej równości drugą, wypada: 



]\£ fyi 



b — 12,018 = Ę — , czyli drugim parametrem równania temperatury jest po- 



u 



łowa różnicy pomiędzy maximalną i minimalną temperaturą z pośród wyrównanych 

 temperatur dziennych. 



Widzimy, że równanie termiczne determinuje się przez średnią temperaturę 

 roczną i połowę różnicy pomiędzy maximalną i minimalną temperaturą (wziętą 

 z pośród wyrównanych temperatur dziennych). Jeżeli więc dla jakiej miejscowości 

 znamy te dwie wielkości, to znamy i jej równanie termiczne. 



Szczególne wartości lub daty, odnoszące się do temperatury w ciągu roku, 

 nazwijmy momentami termicznemi. Takich momentów znamy już trzy: średnią, 

 maximalną i minimalną temperaturę roczną. Oznaczmy jeszcze inne. 



Ważnym momentem dla temperatury jest chwila przejścia przez 0°, czyli 

 od temperatury dodatniej do odjemnejina odwrót. 



Zakładając w równaniu (9) p = 0, znajdujemy: 



a-\-b = M. (maximum) 

 a — b = m (minimum) 



cos w = — 



7,42 



12,018 



