6 



DZIAŁ II. GIEOLOGIJA. 



na do Grabowej przy zakręcie Warty. Pasmo to r o spada się na trzy większe 

 grzbiety, z kierunkiem od wschodu ku zachodowi: a) od Tronin do Grabowej na 

 lewym brzegu Warty; b) od Działoszyna do Szczepanów; c) od Raciszyna do wa- 

 pielni w lesie Szczepańskim. 



Na prawej stronie Warty widzimy go zaraz w Mwiskach górnych na wschód 

 Działoszyna. 



Fauna tych wapieni krzemienistych wykazuje pomiędzy innemi T e r e b r a- 

 tula bucculenta Ziet i Cidaris coronata, formy również pospolite 

 w wyższym poziomie wapienia skalistego, należącego niewątpliwie do poziomu 

 Peltoceras bimammatum. 



Ze względu na batrologiczne położenie tych dolnych wapieni skalistych oraz 

 na cechy paleontologiczne przeważnie ujemne, mianowicie brak bardzo pospolitej 

 w górnym wapieniu skalistym Rhynchonella pinguis i rzadkość cydarytów, 

 należących wyłącznie do gatunku starszego Cid. coronata, możemy z pewnem 

 prawdopodobieństwem dolną część wapieni skalistych w okolicy Działoszyna zali- 

 czyć do górnych warstw poziomu P e 1 1 o c. t r a n s v e r s a r i u m, zwłaszcza że nie- 

 co dalej w górę Warty na lewej stronie rzeki w Wólce Prusickiej, w najwyższych 

 warstwach tego poziomu, znalazłem korala Cnemidium rimulosum, zalicza- 

 nego zwykle do liczby charakterystycznych skamieniałości środkowego oxfordu, 

 czyli piętra argovien, będącego facies koralową poziomu Pelto c. trans- 

 v e r s a r i u m: jest to j ak się zdaj e Eoemero wskie piętro z Rhynchonella 1 a- 

 cunosa. 



W dolnej tej części wapieni skalistych krzemienie są wogóle dość rzadkie, 

 częstokroć brak ich zupełny, gdy przeciwnie górna warstwa, do poziomu Peltoc. 

 bimammatum należąca, jest przepełniona krzemieniami. 



W stropie wyżej wymienionych wapieni ciągnie się szereg wychodni pozio- 

 mu Peltoceras bimammatum od Pajęczna przez Prusisko do Mstowa; wa- 

 pienie tego poziomu w okolicy Mstowa i dalej na południe są rozwinięte w facies 

 scyfiową, tworząc górne ogniwo wapienia skalistego, ku północy przeciwnie, prze- 

 chodzą w facies koralową, miękkie białe wapienie z krzemieniami i obfitą fauną mię- 

 czaków, pomiędzy któremi uderza wielka rzadkość ammonitów. Charakterystycz- 

 ną skamieniałością tego piętra jest Rhynchonella pinguis w obfitości razem 

 z Terebratula bucculenta się znajdująca, w scyfiowej zaś facies bardzo 

 liczne kolce cydarytów, Cidaris florigemma, Blumenb achii, glandi- 

 fera i t. d. 



Pasmo to ciągnie się od Pajęczna na Pd W. przez Makowiska, Gajęcice, Łę- 

 żek, Grabiec, Dworszowice, Prusisko, Janinę i Borowno do Skrzydłowa i Mstowa. 



Skład petrograficzny tego poziomu stosownie do facies, jest wielce zmienny: 

 w okolicy Mstowa wapień skalisty, twardy, żółtawo-szary, nie jamisty jak poprze- 

 dzający, ani też niezawierający konkrecyj krystalicznego kalcytu. W Pajęcznie 

 jest to biały miękki wapień podobny do kredy; w innych miejscach przechodzi 

 w wapień marglowy, łudząco podobny do kredowej opoki, od której różni się jedy- 

 nie fauną swoją wyraźnie jurajską. 



W lesie na Pn Kruszyny odsłania się pośród wapieni wąski pas bardzo tłu- 

 stej siwej gliny, tworzącej warstwę podrzędną w wapieniu oksfordzkim. 



