(o 



DZIAŁ II. GIEOLOGIJA. 



żółty i siwy piasek dolnego dyluwijum, przechodzący ku ujściu parowu w ty- 

 powy lóss — 7' 



żwiry i piaski dobie aż do poziomu wody. 



Podobną warstwę lóssu pośród żwirów i piasku warstwowego widziałem 

 jeszcze w kopalni żwiru pod wsią Góra na drodze z Warty do Marchwacza. 



Oprócz żwirów i piasków, przedzielających dwa poziomy gliny lodowcowej, 

 istnieją w okolicy Radomska, Gorzkowic, Sulmierzyc i t. d. pasmo wzgórz żwiro- 

 wych współrzędnych z górną gliną lodowcową, lub nawet od niej młodszych. Pod- 

 łoże żwirów i piasku w tych wzgórzach, tworzących najwyższe punkty okolicy, 

 zajętej przez glinę górną, stanowi dolna glina lodowcowa i siwy ił dolnego dylu- 

 wijum, na wapieniach jurajskich prawdopodobnie leżącego, próby wszakże wierce- 

 nia dokonane przy łaskawej pomocy D-ra Fr. Czarnomskiego, właściciela Dubidz, 

 nie zdołały przebić siwego iłu, tworzącego tutaj pokład bardzo gruby. 



Oznaczone na mapie części górnego dyluwijum tworzą wszędzie wzgórza 

 i pasma wyżyn, panujące nad okolicą, podczas gdy piaski i dolna glina lodowco- 

 wa częstokroć na równinie trudnemi są do wyróżnienia od nowszych napływów 

 alluwijalnych, bardzo nieznacznie ponad te ostatnie wystając. Wybitnie wyży- 

 nowy charakter posiada pomiędzy innemi wąski pas górnego dyluwijum pomiędzy 

 Sieradzem i Wartą wśród płaskiej równiny wyraźnie zarysowany. 



Alluwijum jest przeważnie piaszczyste. Tylko w dolinie Warty i jej niektó- 

 rych dopływów istnieją rozległe torfowiska, których wiek w znacznej części za- 

 pewne do epoki dyluwijalnej jeszcze sięga. Napływy gliniaste natomiast widzia- 

 łem tylko pod Kaliszem w dolinie Prosny. 



