J. MOROZEWICZ. OPIS MIKROSKOPOWO-PETROGRAFICZNY. 



19 



puste przestrzenie nieznacznej objętości, w których sterczą pięknie uformowane 

 kryształy kwarcu (P. oo P). 



Żytomierz nad Teterewem. Na obu brzegach rzeki istnieją łomy; jest- 

 to naj znaczniejsze obnażenie, jakie oglądałem na Wołyniu. Łomy są wyrobione 

 w dwu odmianach granitytu „szarej" i „czerwonej"; obie zawierają nieco turma- 

 linu. Odmiana szara przechodzi stopniowo w gnejs, przyczem zjawia się w znacznej 

 ilości plagioklaz, a zmniejsza ilość mikroklinu i ortoklazu. Na lewym brzegu rzeki, 

 w granicie szarym, zawarta jest znaczna żyła nadzwyczaj gruboziarnistej skały, 

 składającej się z kwarcu, miki i feldspatu— mikroklinu o barwach, bardzo przypo- 

 minających marmury. 



2. Granityt amfibolowy. (H. Eosenbusch). 



Znaczne obnażenie tej skały znajduje się w lesie, należącym do wsi Trihuria, 

 gdzie istniały nawet jej łomy. Skała ta barwy szarej, złożenia gruboziarnistego, 

 posiada następujący skład chemiczny: 



Si0 2 60,90 



Al 2 6 3 19,46 



Fe 3 0 3 2,94 



CaO 3,60 



MgO 2,55 



K 3 0 4,78 



Na 3 0 4,58 



H 2 0 0,90 

 99,71 



Ciężar właściwy: 2,745 

 Analiza mikroskopowa wykryła następujące części składowe: 

 Kwarc w nieprawidłowych ziarnach, bogatych we wrostki następujące: pęche - 

 rzyki z zawartością płynną, kryształki apatytu, cyrkonu, rutylu i magnetytu. 



Ortoklaz mętny, bardzo mało przejrzysty wskutek rozkładu na kaolin; prócz 

 niego, jak w granitycie, milcrohlin i pertyt. Wrostki: apatyt, magnetyt, bioty t, ty- 

 tanit (sfen). 



Felclspat sodowo-wapienny, według znikania światła na P (— 7°) posiada skład: 

 Ab 3 An 4 ; jest mętny równie jak i feldspaty alkaliczne i przechodzi w kaolin i epi- 

 dot. Wrostki: cyrkon, tytanit. 



Biotyt w niekształtnych blaszkach barwy żółto-szarej zawiera w sobie ziarna 

 tytanitu i przechodzi w chloryt. 



Amfibol w nieco mniejszej ilości, barwy szarej, z dokładnie ujawnioną łupli- 

 wością (124°). 



Tytanit (sfen) w okrągłych ziarnach koloru winnego w dość znacznej ilości. 



Złożenie hypidyj omorficzne. Minerały zastygły w następuj ącym porządku: ma- 

 gnetyt, apatyt, cyrkon, rutyl, tytanit, amfibol i mika, plagioklaz, pertyt, ortoklaz, 

 mikroklin i kwarc. 



