J. MOROZEWICZ. OPIS MIKROSKOPOWO PETROGRAFICZNY. 



2 i 



przejście hyperstenu w amfibol. Wrostki: bardzo wiele ziarn magnetytu i kry- 

 ształków apatytu. 



Amfibol w blaszkach jakby rozgryzionych, barwy ciemno-żółtej; prążki łnpli- 

 wości dobrze wykształcone, tworzą kat 124°; w awfibolu zdarzają się ziarna, 

 wrostki hyperstenu, który, jak dostrzegłem,niekiedy przechodzi w amfibol. 



Biotyt w małej ilos'ci. 



Magnetyt w bardzo obfitej ilości w postaci ziarn i kryształów. 



Apatyt, jako wrostek w innych składnikach, znajduje się w wielkiej ilości. 



Porządek, w jakim się minerały wydzieliły z magmy, będzie taki: magnetyt 

 (i wogóle tlenki Fe), apatyt, cyrkon, hypersten, amfibol, biotyt, plagioklaz, pertyt, 

 Ortoklaz i kwarc. Złożenie skały drobnoziarniste, hypidyjomorficzne. Z powyższego 

 wynika, że opisaną skałę we Frysarce zaliczyć należy do dyjorytóiu augitowyeh, 

 wogóle, a w szczególności do dyjoryht kwarcowo-hyperstenoiuego. dość zbliżonego do 

 niektórych norytóiu wołyńskich. 



2. Nieznaczne obnażenie dyjorytu kiuarcowo-biotytoiuego (Eozb. ch. Nr. XI) 

 znalazłem w Waśkowiczach, na Pn. Z. od wsi w korycie rzeczki Szestenia, nieda- 

 leko za obnażeniem „wołynitu." Skała to szaro-zielonawego koloru, ze złożeniem 

 gruboziarnistem, psendoporfiroiuem, gdyż posiada jakby 2 pokolenia feldspatów: jedno 

 większe i lepiej wykształcone, 2-ie składa się z ziarn nieprawidłowych i nieco 

 mniejszych. Mikroskop wykazał następujące składniki: 



Kwarc w znacznej ilości z wrostkami magnetytu, apatytu i hematytu. 



Feldspat sodowo-wapienny barwy zielonkawej, mocno rozłożony na kaolin i se- 

 rycyt. Z własności optycznych należy do rzędu labradoru (Ab 3 An 4 ). Prócz tego, 

 jest prawdopodobnie i ortoklaz, lecz wskutek wysokiego stopnia zwietrzałości nie 

 mógł być dokładnie poznanym. 



Biotyt barwy ciemno-żółtej i zielonawej przechodzi w muskowit i chloryt; po- 

 siada wrostki apatytu. 



Amfibol w dużych i mało przezroczystych płatkach, z ładnie ujawnioną łupli- 

 wością (124°); dokładnie daje widzieć przejście amfibolu w biotyt. Wrostki: magne- 

 tyt i apatyt. 



Hypersten t b. rzadko w dużych płatkach, prawie całkowicie rozłożonych na bastyt. 



Magnetyt, w wielkiej ilości, zrasta się z amfibolem i biotytem. 



Apatyt w bardzo długich igłach, podobnych do włókien, niekiedy zgiętych na- 

 kształt kolana, przerzyna wszystkie składniki skały. Na przecięciach poprzecznych 

 daje prawidłowe sześciokąty. Znajduje się w bardzo wielkiej ilości. 



Prócz tego, cyrkon, w pięknych i niebardzo małych kryształkach, tworząc 

 wrostki, znajduje się w feldspacie i kwarcu. 



Złożenie skały jest hypidyjomorficzne, a minerały wydzieliły się z magmy w na- 

 stępującym porządku: magnetyt i hematyt, apatyt, cyrkon, hypersten, amfibol i mi- 

 ka, plagioklaz i kwarc. 



Dyjoryt ten, z miejsc nieco dalej w górę rzeki i bliżej wsi leżących, przybie- 

 rając do swego składu więcej hyperstenu i utrącając mikę i hornblendę, przechodzi 

 w noryty, będące w ścisłym związku z „woły nitem." *) 



*) Porównaj niżćj str. 29. 



