J. MOROZEWICZ. OPIS MIKROSKOPOWO-PETROGRAFICZNY. 



27 



roskładu przechodzi w agregat serpentynu i chlorytu, przyczem wydzielają się 

 tlenki żelaza i kwarc. Hypersten w zupełnie rozłożonych kawałkach prawie znika 

 i tylko ślady jego odróżnić można w postaci zielonawych żyłek między dwoma lub 

 kilkoma ziarnami feldspatu. 



Apatyt zdarza się bardzo rzadko w ładnych sześciokątnych przekrojach 

 niekiedy jako wrostki w hyperstenie lub bastycie. Tak zwane „syjenity" są 

 zatem norytami, złożonemi prawie wyłącznie z labradoru i hyperstenu. 



b. Odmiana zbita. 



We wsi Bardach nad Uszą występuje skała o bardzo drobnoziarnistem złoże- 

 niu, ciemno-szarej barwy. Skała ta w kierunku ku Meżyryczce przechodzi w po- 

 dobną sobie skałę, lecz ze złożeniem profirowem, opisaną niżej. GL Ossowski na 

 swej mapie oznaczył skały te, jako labradoryty. Jestto skała bardzo świeża (Rozb. 

 Nr. XVII) i nader twarda, co świadczy dobrze o jej użyteczności w technice. 





XVII. 



Si0 2 



51,50 



A1 2 0 3 



29,00 



Fe 3 0 3 



4,80 



CaO 



6,60 



MgO 



2,26 



K 2 0 



1,50 



Na 2 0 



4,15 



H 2 0 







99,81*) 



Ciężar właściwy: 



2,937 



Feldspat sodowo-iuapienny w wydłużonych zazwyczaj ziarnach; sądząc z wła- 

 sności optycznych, jestto labrador (Ab 3 An 4 ), niekiedy mętny od kaolinu. Ma 

 w sobie bardzo wiele wrostków; apatyt w bardzo znacznej ilości w igiełkach ma- 

 łych i ładnie ukształtowanych; igiełki charakterystyczne dla labradoru; magnetyt 

 w ziarnach i kryształkach; pory z płynami; cyrkon rzadziej. 



OrtoMaz bardzo rzadko w ziarnach wydłużonych w kierunku P. Wrostki są 

 i w nim także. 



Hypersten w ziarnach i kryształkach z zaokrąglonemi krawędziami; co do 

 ilości równa się feldspatowi; barwy winnej z czerwonym odcieniem; pleochro- 

 izm silny: jasno-zielony do różowego; łupliwość niewyraźna. Znikanie światła 

 proste. Hypersten zrasta się i posiada wrostki magnetytu i apatytu; przechodzi 

 w biotyt. 



Biotyt znajduje się bardzo rzadko w blaszkach wydłużonych, koloru brunatno- 

 żółtego i czerwonego; towarzyszy mu magnetyt i hypersten, z którego powstaje. 



Magnetyt w ziarnach, w bardzo wielkiej ilości, zrasta się on z hyperstenem 

 i biotytem oraz tworzy wrostki w innych minerałach. 



*) Doliczyć należy pewn$, nieznaną, ilość P,0». 



